<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:googleplay="http://www.google.com/schemas/play-podcasts/1.0" xmlns:itunes="http://www.itunes.com/dtds/podcast-1.0.dtd" xmlns:psc="http://podlove.org/simple-chapters/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0">
  <channel>
    <title>Lis Ermas</title>
    <link>https://www.radionimes.fr</link>
    <description>Votre chronique en Occitan présentée par Felip Reig</description>
    <pubDate>Fri, 13 Nov 2026 15:17:17 +0000</pubDate>
    <managingEditor>contact@radionimes.fr (Felip REIG)</managingEditor>
    <generator>Zend Framework Zend_Feed</generator>
    <language>oc</language>
    <docs>http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss</docs>
    <itunes:author>Felip REIG</itunes:author>
    <itunes:owner>
      <itunes:email>contact@radionimes.fr</itunes:email>
      <itunes:name>Felip REIG</itunes:name>
    </itunes:owner>
    <itunes:image href="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/photos_podcasts/rss/68309227137969.60375105.png"/>
    <itunes:summary>Votre chronique en Occitan présentée par Felip Reig</itunes:summary>
    <itunes:explicit>no</itunes:explicit>
    <itunes:category text="Arts"/>
    <googleplay:author>Felip REIG</googleplay:author>
    <googleplay:email href="contact@radionimes.fr"/>
    <googleplay:image href="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/photos_podcasts/rss/68309227137969.60375105.png"/>
    <googleplay:description>Votre chronique en Occitan présentée par Felip Reig</googleplay:description>
    <googleplay:explicit>no</googleplay:explicit>
    <googleplay:category text="Arts"/>
    <atom:link href="https" rel="self" type="application/rss+xml"/>
    <item>
      <title>CHARLES FELIS DE GADAGNE - LIS ERMAS</title>
      <link>https://www.radionimes.fr/podcasts/charles-felis-de-gadagne-lis-ermas-2314</link>
      <guid isPermaLink="false">5563d9d6d8dd24dea4b96588eb4e6853b1842586</guid>
      <description>Cette semaine: "CHARLE-FÉLIS DE GADAGNE"Bràvis ami, lou Felip vous souvèto lou bon-jour… Despièi quàuqui semano, siéu à furna dins l’istòri di famillo de Flourènço en Itàli pèr assaja de coumprene de quent biais li Peruzzi, Baroncelli, Galiani, Guadagni e alia arribèron un jour en Prouvènço, estènt que ié leissèron si marco e qu’escriguèron de noumbróusi pajo d’istòri d’aquelo encountrado. Ato ! pièi n’en faguèron de rousso à respèt di relacioun qu’aquéli famiho entretenguèron entre éli. Pamens forço famiho venguèron en Prouvènço pèr ié faire d’afaire dins lou coumerce, segur, mai tambèn pèr ié faire crèisse sa fourtuno emé li banco, óucupa de poste à respounsableta, sènso óublida d’alisca soun image proche lou rèi de Franço e de la papauta. D’àutri famiho coume li Guadagni, li Baroncelli fuguèron couchado d’Itàli, la mage part dóu tèms, pèr la famiho la mai pouderouso : li Medicis.
Fuguè lou cas pèr Petrarco e lou Dante Alighieri que fuguèron tambèn coundana à l’eisil. Aquéli gràndi famiho flourentino coustituïguèron de maiun segound dous poun essenciau : lis afaire e li liame matrimouniau. Sa toco èro de couleita un massimum de couneissioun emé lis àutri famiho. N’i’avié forço que venguèron encò nostre, apetegado pèr la situacioun ecounoumico e lis afaire. Un cop en Prouvènço e après quàuqui murtre çai e lai, la situacioun s’apasiè e lou dise coume acò, en prenènt de distanço, estènt que d’aquéu tèms lou mounde s’entre-tuèron pèr de bachiquello e la Glèiso fasié coume s’avié rèn vist. Tant es verai que li noble ié dounavon proun d’argènt pèr acò. La couspiracioun di Pazzi en 1478, la vendeto di fraire Gadagne en 1595 à Lioun, la vendeto de 1602, e àutris afrountamen n’en soun d’eisèmple. I’aguè mai de mort que de coundana. Basto un ome qu’avié noum Simoun Guadagni, qu’èro marchand-banquié desbarquè en 1459 à Lioun. Aquelo famiho apartenié à la Noublesso flourentino despiè lou siècle dougen. Vous pode pas conta l’istòri d’aquelo famiho pèr lou menut que me faudrié trop de tèms e que vous endourmirias belèu avans la fin. Alor se voulès, anan vèire de quent biais lou vilage de Castèu-Nòu venguè Castèu-Nòu de Gadagno, sabès aquéu vilajoun prouvençau qu’es à l’Èst d’Avignoun, mounte i’a lou castèu de Font-Segugno que li pouèto prouvençau se ié recampèron de bèlli fes e mounte nasquè lou Felibrige. Es de saupre qu’au mes de mai 1162, Castèu-Nòu venguè premié Castèu-Nòu-de-Giraud-Amic (Castrum novum Giraudi Amici), dóu noum di segnour de la Meisoun de Sabran que poussedissien l’endré desempièi lou siècle dougen. Pèr la seguido, fau counsidera dos famiho que venien d’Itàli : li Guadagni, francisa Gadagne e li Galiani que ié disien Galléan. Li Gadagne venguèron, o pulèu fuguèron eisila à Lioun en 1459 coume ja di. Pèr faire courtet anan direitamen à la tresenco generacioun emé Toumas III (baroun de Bèu-Regard) que se maridè ‘m’ Elèno de Marconnay que tóuti dous aguèron dès enfant que demié ‘li i’avié Louïso que, lou trento d’avoust 1594 eiretè de soun paire de la Segnourié de Castèu-Nòu-de-Giraud-L’Amic. Vaqui pèr Louïso. D’un autre las, avèn la famiho Galiani vo Galléan que plantè caviho à Niço vers 1200. Venguèron en Avignoun, ciéuta di papo, agroumandi pèr lis afaire, devers 1352 bono-di ‘no branco famihalo d’Antòni-Louïs Galliani. Dins sa descendènci, i’avié Jòrgi, baroun de Vedeno que se maridè ‘mé Louïso Gadagne, que n’avèn parla adès, lou dès-e-nòu de janvié 1598. Creèron tóuti dous la branco ilustro di Gallean-Gadagne e aguèron douge enfant que dintre éli, n’i’avié un que i’avien mes Charle-Fèlis Galléan-Gadagne qu’es au cèntre d’uno istòri prestigiouso, que fuguè un sóudat incresable qu’aurié pouscu èstre destingui Marescau de Franço se s’èro pas despacienta. En 1669, la barounìo de Vedeno e lou fièu de Castèu-Nòu fuguèron aussa en ducat pèr lou papo Clemènt nòu (9). Dóu cop, Charle-Fèlis venguè lou premié du de Gadagne. Charle-Fèlis coumencè ‘no carriero militàri quand manjavo dins si quatorge an. Countribuïguè à la counquisto de l’atualo Bourgougno e venguè lou coumandant de Dolo lou quatorge de febrié 1668. Aquesto annado, aqueriguè de Francés II de Simaino li terro de Castèu-Nòu-de-Giraud-Amic. En 1692, avié 72 an, prenguè sa retirado. Militàri de carriero souto lou règne de Louïs lou quatourgen, fuguè nafra dès cop, s’ilustrè à Veniso un darrié cop pèr teni targo i turc. Mouriguè lou 8 de Janvié 1701 à Castèu-Nòu-de-Gadagne. Soulide que d’aquel ome s’ameritarié de n’en parla mai. Belèu qu’un jour lou faren. Pamens vèn l’ouro que se fau dessepara. Vous doune rendès-vous la semano venènto. D’eici aqui, tenès-vous fièr e gaiard. Vous brassège amistousamen. Brave mounde, adissias.
Felip.</description>
      <content:encoded><![CDATA[<p>Cette semaine: "<span>CHARLE-FÉLIS DE GADAGNE"<br /><br /></span><span>Bràvis ami, lou Felip vous souvèto lou bon-jour… Despièi quàuqui semano, siéu à furna dins l’istòri di famillo </span>de Flourènço en Itàli pèr assaja de coumprene de quent biais li Peruzzi, Baroncelli, Galiani, Guadagni e alia arribèron un jour en Prouvènço, estènt que ié leissèron si marco e qu’escriguèron de noumbróusi pajo d’istòri d’aquelo encountrado. Ato ! pièi n’en faguèron de rousso à respèt di relacioun qu’aquéli famiho entretenguèron entre éli. Pamens forço famiho venguèron en Prouvènço pèr ié faire d’afaire dins lou coumerce, segur, mai tambèn pèr ié faire crèisse sa fourtuno emé li banco, óucupa de poste à respounsableta, sènso óublida d’alisca soun image proche lou rèi de Franço e de la papauta. D’àutri famiho coume li Guadagni, li Baroncelli fuguèron couchado d’Itàli, la mage part dóu tèms, pèr la famiho la mai pouderouso : li Medicis.</p>
<span><br /></span>Fuguè lou cas pèr Petrarco e lou Dante Alighieri que fuguèron tambèn coundana à l’eisil. Aquéli gràndi famiho flourentino coustituïguèron de maiun segound dous poun essenciau : lis afaire e li liame matrimouniau. Sa toco èro de couleita un massimum de couneissioun emé lis àutri famiho. N’i’avié forço que venguèron encò nostre, apetegado pèr la situacioun ecounoumico e lis afaire. Un cop en Prouvènço e après quàuqui murtre çai e lai, la situacioun s’apasiè e lou dise coume acò, en prenènt de distanço, estènt que d’aquéu tèms lou mounde s’entre-tuèron pèr de bachiquello e la Glèiso fasié coume s’avié rèn vist. Tant es verai que li noble ié dounavon proun d’argènt pèr acò. La couspiracioun di Pazzi en 1478, la vendeto di fraire Gadagne en 1595 à Lioun, la vendeto de 1602, e àutris afrountamen n’en soun d’eisèmple. I’aguè mai de mort que de coundana. Basto un ome qu’avié noum Simoun Guadagni, qu’èro marchand-banquié desbarquè en 1459 à Lioun. Aquelo famiho apartenié à la Noublesso flourentino despiè lou siècle dougen. Vous pode pas conta l’istòri d’aquelo famiho pèr lou menut que me faudrié trop de tèms e que vous endourmirias belèu avans la fin. Alor se voulès, anan vèire de quent biais lou vilage de Castèu-Nòu venguè Castèu-Nòu de Gadagno, sabès aquéu vilajoun prouvençau qu’es à l’Èst d’Avignoun, mounte i’a lou castèu de Font-Segugno que li pouèto prouvençau se ié recampèron de bèlli fes e mounte nasquè lou Felibrige. Es de saupre qu’au mes de mai 1162, Castèu-Nòu venguè premié Castèu-Nòu-de-Giraud-Amic (Castrum novum Giraudi Amici), dóu noum di segnour de la Meisoun de Sabran que poussedissien l’endré desempièi lou siècle dougen. Pèr la seguido, fau counsidera dos famiho que venien d’Itàli : li Guadagni, francisa Gadagne e li Galiani que ié disien Galléan. Li Gadagne venguèron, o pulèu fuguèron eisila à Lioun en 1459 coume ja di. Pèr faire courtet anan direitamen à la tresenco generacioun emé Toumas III (baroun de Bèu-Regard) que se maridè ‘m’ Elèno de Marconnay que tóuti dous aguèron dès enfant que demié ‘li i’avié Louïso que, lou trento d’avoust 1594 eiretè de soun paire de la Segnourié de Castèu-Nòu-de-Giraud-L’Amic. Vaqui pèr Louïso. D’un autre las, avèn la famiho Galiani vo Galléan que plantè caviho à Niço vers 1200. Venguèron en Avignoun, ciéuta di papo, agroumandi pèr lis afaire, devers 1352 bono-di ‘no branco famihalo d’Antòni-Louïs Galliani. Dins sa descendènci, i’avié Jòrgi, baroun de Vedeno que se maridè ‘mé Louïso Gadagne, que n’avèn parla adès, lou dès-e-nòu de janvié 1598. Creèron tóuti dous la branco ilustro di Gallean-Gadagne e aguèron douge enfant que dintre éli, n’i’avié un que i’avien mes Charle-Fèlis Galléan-Gadagne qu’es au cèntre d’uno istòri prestigiouso, que fuguè un sóudat incresable qu’aurié pouscu èstre destingui Marescau de Franço se s’èro pas despacienta. En 1669, la barounìo de Vedeno e lou fièu de Castèu-Nòu fuguèron aussa en ducat pèr lou papo Clemènt nòu (9). Dóu cop, Charle-Fèlis venguè lou premié du de Gadagne. Charle-Fèlis coumencè ‘no carriero militàri quand manjavo dins si quatorge an. Countribuïguè à la counquisto de l’atualo Bourgougno e venguè lou coumandant de Dolo lou quatorge de febrié 1668. Aquesto annado, aqueriguè de Francés II de Simaino li terro de Castèu-Nòu-de-Giraud-Amic. En 1692, avié 72 an, prenguè sa retirado. Militàri de carriero souto lou règne de Louïs lou quatourgen, fuguè nafra dès cop, s’ilustrè à Veniso un darrié cop pèr teni targo i turc. Mouriguè lou 8 de Janvié 1701 à Castèu-Nòu-de-Gadagne. Soulide que d’aquel ome s’ameritarié de n’en parla mai. Belèu qu’un jour lou faren. Pamens vèn l’ouro que se fau dessepara. Vous doune rendès-vous la semano venènto. D’eici aqui, tenès-vous fièr e gaiard. Vous brassège amistousamen. Brave mounde, adissias.
<span><br /></span><span>Felip.</span>]]></content:encoded>
      <pubDate>Thu, 12 Nov 2026 08:22:00 +0000</pubDate>
      <enclosure url="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/audios/6af57986386ed3.16324899.mp3" type="audio/mpeg" length="14803241"/>
      <itunes:title>CHARLES FELIS DE GADAGNE - LIS ERMAS</itunes:title>
      <itunes:image href="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/photos/rss/6af5798569eb62.41643446.png"/>
    </item>
    <item>
      <title>LA TOURRE-MAGNO - LIS ERMAS</title>
      <link>https://www.radionimes.fr/podcasts/la-tourre-magno-lis-ermas-2302</link>
      <guid isPermaLink="false">8af1f7b952e0cac0a36fa9cc73146ea0a0499890</guid>
      <description>Cette semaine: "LA TOURRE-MAGNO"Bràvis ami, lou Felip vous souvèto lou bon-jour… Cade cop que m’entourne d’Arle pèr ana Nime, pode vèire de luen, quihado sus un oupidon nimesen, la tourre-Magno que desempièi mai de vint siècle es plantado aqui, inmoubilo e que segnourejo lou Jardin de la Font e la vilo. Verai, à Nime sian au mitan de l’obro di bastissèire rouman. Dins l’Antiqueta, dóu tèms di Volcò ‘recoumique, li Galés avien basti une tourre de pèiro seco de dès-e-vue mètre d’aut. Li Rouman aproufichèron d’aquelo tourre pèr auboura la Tourre-Magno sus aquelo tourre de pèiro seco que soun noum venié de Turris Magna que vòu dire grando tourre que soun autour avesinavo ætrento-sièis mètre. À l’ouro d’aro la tourre mesuro peraqui trege toueso, es à dire vint-e-tres mètre, e fau apoundre qu’à soun pèd i’a un pau mai de tres mètre de gravo. Emé li Rouman, au premié siècle de noste tèms, souto lou règne de l’emperaire Aguste, de 27 avans noste tèms jusqu’à l’an 14 de noste tèms, li Rouman bastiguèron de bàrri de 7 kiloumètre de loungour autour de la ciéuta dis Antounin, mounte i’avié vuetanto tourre e la Tourre-Magno qu’èro la mai grando n’en fasié partido. Aquelo tourre es uno meno de piramido, emé sèt faci en bas e vuech en aut. La cimo de la tourre èro coustituïdo d’uno plato-formo em’uno parabando e un dispousitiéu pèr evacua lis aigo de plueio. Au pèd de la tourre, uno lauso fuguè inagurado, mounte es escri : « Au front de la Tour-Magno, lou sant signau es fa » pèr ounoura la memòri de Frederi Mistral que passè soun bacheleirat à Nime e qu’óutenguè lou prèmi Nobel de literaturo que marquè soun estacamen à la cuturo e à la lengo d’o. Pamens se poudèn demanda en dequé servié aquelo tourre majestuouso. Se dis qu’èro lou mausoulèu dis ancian rèi dóu Païs e lou mounde afourtisson aquest vejaire sus uno iscripcioun sepulcralo que sarié estado descuberto dins lou relarg de la tourre. Se dis tambèn que la tourre servié de fare pèr lou grau de Rose, en supausant que la mar venié jusqu’à Nime. Pamens se trobo que l’endré lou mai bas de la vilo de Nime es trento-sèt (37) mètre au-dessus dóu nivèu de la mar, mentre que la vilo d’Arle es soulamen à cinq mètre au-dessus dóu nivèu de la mar. Alor de quent biais es-ti poussible de councilia l’eisistènci d’Arle emé l’aigo de la mar que bagnavo li bàrri de Nime ? Autro chausido emé la tourre qu’èro un fare, e qu’avié esta enaura pèr guida à-nue li vouiajaire de terro que se voulien gandi à Nime. I’a tambèn d’àutris ipoutèsi que fuguèron mai vo mens fantasiouso. Basto i’aurié belèu ‘no esplicacioun que fasié d’aquelo tourre un poun de survihanço pèr aquéli que voulien envahi la vilo. O encaro une tourre qu’à la cimo se poudié atuba de fiò vo ié metre de fanau que sarié poussible de li vèire de luen, pèr coumunica. Ma fisto, dins tout acò i’a de grame à tria. Ato ! pièi, lis escalié que mènon en aut de la tourre mostron bèn que de cop que i’avié falié poudé veni sus la cimo pèr ié faire quaucarèn, noun ? D’autant qu’aquelo escalinado noun permetié d’intra dins la tourre. Acò vòu dire que la plato-formo superiouro avié un role particulié. Pèr afourti noste prepaus, troubèron un pes qu’èro emplega d’aquéu tèms mounte poudèn vèire uno representacioun dóu mounumen. Se ié vèi quatre estànci e en aut, sus la plato-formo ié vesèn uno meno d’agachoun o de garito pèr ié metre uno sentinello. Poudèn pensa qu’au moumen dóu soulevamen di Gaulo, fasié mestié de poudé surviha lis enemi que venien à bèlli fes enfiouca li meissoun que se fasien proche la vilo. Qu saup ?Coume que siegue, Jùli Cesar a pas rèn de vèire emé la vilo de Nime estènt que se ié trobo deguno traço de mounumen celti anteriour au tèms dóu premier emperaire Aguste. Pèr clava la sesiho, diren qu’uno coulouno de la formo d’un meseioun qu’autour d’elo tourno uno escalinado permet d’ana en aut dóu mounumen e s’avès lou courage de mounta lis cènt quaranto escalié, veirés la vilo e meme de dela. Soulide. Vaqui, i’a sèmpre de causo encaro de descurbi à respèt d’aquelo poulido vilo de Nimes. Pamens ai ! las, la campano piquè l’ouro que se fau dessepara. Vous doune rendès-vous la semano venènto. D’eici aqui avanças d’un pas lèri e tenès-vous fièr e gaiard. Vous brassège amistousamen. Brave mounde, adissias.
Felip</description>
      <content:encoded><![CDATA[<span>Cette semaine: "LA TOURRE-MAGNO"<br /><br /></span><span>Bràvis ami, lou Felip vous souvèto lou bon-jour… Cade cop que m’entourne d’Arle pèr ana Nime, pode vèire </span>de luen, quihado sus un oupidon nimesen, la tourre-Magno que desempièi mai de vint siècle es plantado aqui, inmoubilo e que segnourejo lou Jardin de la Font e la vilo. Verai, à Nime sian au mitan de l’obro di bastissèire rouman. Dins l’Antiqueta, dóu tèms di Volcò ‘recoumique, li Galés avien basti une tourre de pèiro seco de dès-e-vue mètre d’aut. Li Rouman aproufichèron d’aquelo tourre pèr auboura la Tourre-Magno sus aquelo tourre de pèiro seco que soun noum venié de Turris Magna que vòu dire grando tourre que soun autour avesinavo ætrento-sièis mètre. À l’ouro d’aro la tourre mesuro peraqui trege toueso, es à dire vint-e-tres mètre, e fau apoundre qu’à soun pèd i’a un pau mai de tres mètre de gravo. Emé li Rouman, au premié siècle de noste tèms, souto lou règne de l’emperaire Aguste, de 27 avans noste tèms jusqu’à l’an 14 de noste tèms, li Rouman bastiguèron de bàrri de 7 kiloumètre de loungour autour de la ciéuta dis Antounin, mounte i’avié vuetanto tourre e la Tourre-Magno qu’èro la mai grando n’en fasié partido. Aquelo tourre es uno meno de piramido, emé sèt faci en bas e vuech en aut. La cimo de la tourre èro coustituïdo d’uno plato-formo em’uno parabando e un dispousitiéu pèr evacua lis aigo de plueio. Au pèd de la tourre, uno lauso fuguè inagurado, mounte es escri : « Au front de la Tour-Magno, lou sant signau es fa » pèr ounoura la memòri de Frederi Mistral que passè soun bacheleirat à Nime e qu’óutenguè lou prèmi Nobel de literaturo que marquè soun estacamen à la cuturo e à la lengo d’o. Pamens se poudèn demanda en dequé servié aquelo tourre majestuouso. Se dis qu’èro lou mausoulèu dis ancian rèi dóu Païs e lou mounde afourtisson aquest vejaire sus uno iscripcioun sepulcralo que sarié estado descuberto dins lou relarg de la tourre. Se dis tambèn que la tourre servié de fare pèr lou grau de Rose, en supausant que la mar venié jusqu’à Nime. Pamens se trobo que l’endré lou mai bas de la vilo de Nime es trento-sèt (37) mètre au-dessus dóu nivèu de la mar, mentre que la vilo d’Arle es soulamen à cinq mètre au-dessus dóu nivèu de la mar. Alor de quent biais es-ti poussible de councilia l’eisistènci d’Arle emé l’aigo de la mar que bagnavo li bàrri de Nime ? Autro chausido emé la tourre qu’èro un fare, e qu’avié esta enaura pèr guida à-nue li vouiajaire de terro que se voulien gandi à Nime. I’a tambèn d’àutris ipoutèsi que fuguèron mai vo mens fantasiouso. Basto i’aurié belèu ‘no esplicacioun que fasié d’aquelo tourre un poun de survihanço pèr aquéli que voulien envahi la vilo. O encaro une tourre qu’à la cimo se poudié atuba de fiò vo ié metre de fanau que sarié poussible de li vèire de luen, pèr coumunica. Ma fisto, dins tout acò i’a de grame à tria. Ato ! pièi, lis escalié que mènon en aut de la tourre mostron bèn que de cop que i’avié falié poudé veni sus la cimo pèr ié faire quaucarèn, noun ? D’autant qu’aquelo escalinado noun permetié d’intra dins la tourre. Acò vòu dire que la plato-formo superiouro avié un role particulié. Pèr afourti noste prepaus, troubèron un pes qu’èro emplega d’aquéu tèms mounte poudèn vèire uno representacioun dóu mounumen. Se ié vèi quatre estànci e en aut, sus la plato-formo ié vesèn uno meno d’agachoun o de garito pèr ié metre uno sentinello. Poudèn pensa qu’au moumen dóu soulevamen di Gaulo, fasié mestié de poudé surviha lis enemi que venien à bèlli fes enfiouca li meissoun que se fasien proche la vilo. Qu saup ?<br /><br /><span>Coume que siegue, Jùli Cesar a pas rèn de vèire emé la vilo de Nime estènt que se ié trobo deguno traço de </span>mounumen celti anteriour au tèms dóu premier emperaire Aguste. Pèr clava la sesiho, diren qu’uno coulouno de la formo d’un meseioun qu’autour d’elo tourno uno escalinado permet d’ana en aut dóu mounumen e s’avès lou courage de mounta lis cènt quaranto escalié, veirés la vilo e meme de dela. Soulide. Vaqui, i’a sèmpre de causo encaro de descurbi à respèt d’aquelo poulido vilo de Nimes. Pamens ai ! las, la campano piquè l’ouro que se fau dessepara. Vous doune rendès-vous la semano venènto. D’eici aqui avanças d’un pas lèri e tenès-vous fièr e gaiard. Vous brassège amistousamen. Brave mounde, adissias.<br /><br />
<span>Felip</span>]]></content:encoded>
      <pubDate>Thu, 05 Nov 2026 08:29:00 +0000</pubDate>
      <enclosure url="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/audios/6aec3fa96c4803.02863171.mp3" type="audio/mpeg" length="11726010"/>
      <itunes:title>LA TOURRE-MAGNO - LIS ERMAS</itunes:title>
      <itunes:image href="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/photos/rss/6aec3fa89e63f7.94640853.png"/>
    </item>
    <item>
      <title>MARCIALO ESPAZE, MASCO DE BOUICARAN - LIS ERMAS</title>
      <link>https://www.radionimes.fr/podcasts/marcialo-espaze-masco-de-bouicaran-lis-ermas-2290</link>
      <guid isPermaLink="false">4d4301e3b6acb78ad920dbeb4402faf0854be2f2</guid>
      <description>Cette semaine: "MARCIALO ESPAZE, MASCO DE BOUICARAN"Bràvis ami, lou Felip vous souveto lou bon-jour… Vuei se voulès anan parla de mascarié. Verai de toustèms, desempièi l’Antiqueta e à l’age mejan, li persouno que soun assouciado à la magìo soun souvènt d’erbouristo, de devinaire o de sajo-femo que soun integrado dins la coumunauta e soulicitado pèr si suen. Au siècle quingen, uno grand casso coumencè souto l’empenchado, lou poussamen de la Glèiso renfourça pèr lou Malleus Maleficarum, un trata escri pèr dous enquisidou. La mascarié èro counsiderado coume uno eresìo satanico e lou premié proucès couleitiéu de masco se debanè en 1335. Evidentamen de la mascarié is ereti, lis eclesiasti aguèron lèu fa d’establi un liame. Aquelo isterìo couleitivo faguè peraqui cinquanto milo mort, la mage part leissèron sa vido sus de lignié. Emai fuguèsse ja en 1316 emé lou papo Jan XXII que l’enquisicioun s’espremiguè – la Glèiso counsiderè que la mascarié èro un crime contro elo –, es au siècle quingen que fau remounta, dins un vilajoun gardés entre Nime e Alais, à Bouicaran eisatamen que sa tourre medievalo segnourejo, mounte se fabriquè de ploumb pèr li cartoucho de 1947 à 2012. À la debuto dis annado nounanto, au siècle vinten, un ome que ié disien Reinié de Girard faguè de recerco sus sa famiho à Vezenobre un autre vilajoun gardés proche Bouicaran. En furnant dins d’archiéu noutariau dóu siècle quingen d’aquéu vilage, troubè la prouceduro d’enquèsto councernant uno femo de Bouicaran acusado de mascarié. Vaqui l’estiganço. En 1477, uno chato, Marcialo Espaze, e sa maire desbarcon à Bouicaran. Se trobo que de jóuines enfant moron cade jour après uno courto malautié. Li masco sarien-ti respounsablo d’acò ? D’à mesuro dóu debana dóu tèms, la rumour grandis à bèl èime au sujèt de Marcialo qu’es denounciado pèr d’àutri masco que saran cremado. Marcialo garço soun camp emé soun espous – s’èro maridado dins l’entre-vau– e lis acusacioun toujour que mai preciso toumbon. Quand soun espous la quito un cop qu’es à la sousto encò de mounde de sa famiho à Gabria, belèu dins lou despartamen d’Erau vo d’Aveiroun, Marcialo dis à soun espous : « Te lou jure que siéu pas ‘no masco ». Pamens, d’aquéu tèms quand quaucun èro acusa, èro quàsi impoussible d’escapa à la justiço dis ome mau-grat ‘no escampo de requisto. En fin finalo, Marcialo es caturado e embarrado dins la tourre dóu castèu de Bouicaran. Lou proucès coumenço d’un biais roucamboulesc bèn talamen que Marcialo dis que rescountrè lou diable mant un cop e recounèis d’àutri malafacho, belèu souto la tourturo, que lou comte-rendu dóu proucès, de-segur, d’acò n’en parlo pas. Marcialo es tambèn acusado de la mort di porc. D’aquéu tèms, i’avié de malautié que tuavon lis ome e li porc tambèn e d’àutri meno d’animau. Li noumèron plus tard, li zouounoso. Adounc, venguè eisa d’atribuï tóuti aquéli mort i masco. En fin finalo, Marcialo s’avouè pèr tout e dins l’afaire Auruol tambèn. D’efèt, Marcialo fuguè souspresso en trin de rauba de pese vert dins lou jardin de madamo Auruol. Fuguè coundanado pèr acò. Pamens pèr se venja, enfouncè ‘no aguïo dins l’anco d’uno titèio que representavo la fiho de madamo Auruol… e aquelo fiho venguè panardo. Malurousamen, la fin dóu comte-rendu d’aquéu proucès es ilegiblo e sabèn pas se Marcialo fuguè cremado vo noun. Pamens soun amigo Raseto fuguè cremado pas gaire de tèms en rèire e absóudre Marcialo aurié esta se desjuja. Acó’s un doucumen rare que douno pèr lou menut lou debana d’un proucès d’un afaire que s’es debana dins noste relarg. Uno questioun rèsto sènso responso : Marcialo s’avouè-ti souto la tourturo ? Es-ti li tourturo que ié faguèron dire si responso ? S’es pas ‘cò, fau ametre que Marcialo avié lou cervèu uno idèio destourba. De masco n’i’avié de pertout e belèu n’i’a encaro vuei. Se dis meme que soun li masco que countribuïguèron à douna la paraulo i femo. Qu saup ? Pèr clava sus aquéu sujèt, es-ti necite de dire que dins aquelo meno de proucès, coume lou de Marcialo, i’avié d’errour, de fàussi declaracioun, de messorgo e d’eisageracioun que sabèn pas s’èron voulountàri vo noun. Lou comte-rendu d’aquéu proucès es un cabusset dins li mour, l’ambianço e li cresènço sènso óublida li supersticioun que marquèron l’age mejan. Soulide.
Vaqui, emai n’aguèsse encaro de dire sus aquel afaire, ai ! las, se fau dessepara. Prene tout-bèu-just lou tèms de dire nòsti gramaci en Reinié de Girard e vous doune rendès-vous la semano venènto. D’eici aqui avanças d’un pas lèri e tenès-vous fièr e gaiard. Vous brassège amistousamen. Brave mounde, adissias.
Felip</description>
      <content:encoded><![CDATA[<span>Cette semaine: "MARCIALO ESPAZE, MASCO DE BOUICARAN"<br /><br /></span><span>Bràvis ami, lou Felip vous souveto lou bon-jour… Vuei se voulès anan parla de mascarié. Verai de </span>toustèms, desempièi l’Antiqueta e à l’age mejan, li persouno que soun assouciado à la magìo soun souvènt d’erbouristo, de devinaire o de sajo-femo que soun integrado dins la coumunauta e soulicitado pèr si suen. Au siècle quingen, uno grand casso coumencè souto l’empenchado, lou poussamen de la Glèiso renfourça pèr lou Malleus Maleficarum, un trata escri pèr dous enquisidou. La mascarié èro counsiderado coume uno eresìo satanico e lou premié proucès couleitiéu de masco se debanè en 1335. Evidentamen de la mascarié is ereti, lis eclesiasti aguèron lèu fa d’establi un liame. Aquelo isterìo couleitivo faguè peraqui cinquanto milo mort, la mage part leissèron sa vido sus de lignié. Emai fuguèsse ja en 1316 emé lou papo Jan XXII que l’enquisicioun s’espremiguè – la Glèiso counsiderè que la mascarié èro un crime contro elo –, es au siècle quingen que fau remounta, dins un vilajoun gardés entre Nime e Alais, à Bouicaran eisatamen que sa tourre medievalo segnourejo, mounte se fabriquè de ploumb pèr li cartoucho de 1947 à 2012. À la debuto dis annado nounanto, au siècle vinten, un ome que ié disien Reinié de Girard faguè de recerco sus sa famiho à Vezenobre un autre vilajoun gardés proche Bouicaran. En furnant dins d’archiéu noutariau dóu siècle quingen d’aquéu vilage, troubè la prouceduro d’enquèsto councernant uno femo de Bouicaran acusado de mascarié. Vaqui l’estiganço. En 1477, uno chato, Marcialo Espaze, e sa maire desbarcon à Bouicaran. Se trobo que de jóuines enfant moron cade jour après uno courto malautié. Li masco sarien-ti respounsablo d’acò ? D’à mesuro dóu debana dóu tèms, la rumour grandis à bèl èime au sujèt de Marcialo qu’es denounciado pèr d’àutri masco que saran cremado. Marcialo garço soun camp emé soun espous – s’èro maridado dins l’entre-vau– e lis acusacioun toujour que mai preciso toumbon. Quand soun espous la quito un cop qu’es à la sousto encò de mounde de sa famiho à Gabria, belèu dins lou despartamen d’Erau vo d’Aveiroun, Marcialo dis à soun espous : « Te lou jure que siéu pas ‘no masco ». Pamens, d’aquéu tèms quand quaucun èro acusa, èro quàsi impoussible d’escapa à la justiço dis ome mau-grat ‘no escampo de requisto. En fin finalo, Marcialo es caturado e embarrado dins la tourre dóu castèu de Bouicaran. Lou proucès coumenço d’un biais roucamboulesc bèn talamen que Marcialo dis que rescountrè lou diable mant un cop e recounèis d’àutri malafacho, belèu souto la tourturo, que lou comte-rendu dóu proucès, de-segur, d’acò n’en parlo pas. Marcialo es tambèn acusado de la mort di porc. D’aquéu tèms, i’avié de malautié que tuavon lis ome e li porc tambèn e d’àutri meno d’animau. Li noumèron plus tard, li zouounoso. Adounc, venguè eisa d’atribuï tóuti aquéli mort i masco. En fin finalo, Marcialo s’avouè pèr tout e dins l’afaire Auruol tambèn. D’efèt, Marcialo fuguè souspresso en trin de rauba de pese vert dins lou jardin de madamo Auruol. Fuguè coundanado pèr acò. Pamens pèr se venja, enfouncè ‘no aguïo dins l’anco d’uno titèio que representavo la fiho de madamo Auruol… e aquelo fiho venguè panardo. Malurousamen, la fin dóu comte-rendu d’aquéu proucès es ilegiblo e sabèn pas se Marcialo fuguè cremado vo noun. Pamens soun amigo Raseto fuguè cremado pas gaire de tèms en rèire e absóudre Marcialo aurié esta se desjuja. Acó’s un doucumen rare que douno pèr lou menut lou debana d’un proucès d’un afaire que s’es debana dins noste relarg. Uno questioun rèsto sènso responso : Marcialo s’avouè-ti souto la tourturo ? Es-ti li tourturo que ié faguèron dire si responso ? S’es pas ‘cò, fau ametre que Marcialo avié lou cervèu uno idèio destourba. De masco n’i’avié de pertout e belèu n’i’a encaro vuei. Se dis meme que soun li masco que countribuïguèron à douna la paraulo i femo. Qu saup ? Pèr clava sus aquéu sujèt, es-ti necite de dire que dins aquelo meno de proucès, coume lou de Marcialo, i’avié d’errour, de fàussi declaracioun, de messorgo e d’eisageracioun que sabèn pas s’èron voulountàri vo noun. Lou comte-rendu d’aquéu proucès es un cabusset dins li mour, l’ambianço e li cresènço sènso óublida li supersticioun que marquèron l’age mejan. Soulide.
<span><br /></span><span>Vaqui, emai n’aguèsse encaro de dire sus aquel afaire, ai ! las, se fau dessepara. Prene tout-bèu-</span><span>just lou tèms de dire n</span><span>ò</span><span>sti gramaci en Reinié de Girard e vous doune rendès-vous la semano </span>venènto. D’eici aqui avanças d’un pas lèri e tenès-vous fièr e gaiard. Vous brassège amistousamen. Brave mounde, adissias.
<br />Felip]]></content:encoded>
      <pubDate>Wed, 28 Oct 2026 08:33:00 +0000</pubDate>
      <enclosure url="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/audios/6ae1b39e478450.20164291.mp3" type="audio/mpeg" length="13204541"/>
      <itunes:title>MARCIALO ESPAZE, MASCO DE BOUICARAN - LIS ERMAS</itunes:title>
      <itunes:image href="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/photos/rss/6ae1b39d8102c7.31091285.png"/>
    </item>
    <item>
      <title>LOU LOUP - LIS ERMAS</title>
      <link>https://www.radionimes.fr/podcasts/lou-loup-lis-ermas-2280</link>
      <guid isPermaLink="false">633ef03506b9235678b1b1be2c63c189818f918d</guid>
      <description>Cette semaine: "LOU LOUP"
Bràvis ami, lou Felip vous souveto lou bon-jour… Vuei vous anan parla d’un animau qu’es présent en Franço dins de noumbróusis encountrado e dins quàsi tóuti li païs dóu mounde. Noun, es pas de l’ourse que n’es questioun vuei dins lis ermas, mai dóu canis lupus, es à dire dóu loup. Aquel animau es proun couneigu pèr sa forço, soun inteligènci, soun biais de viéure en group e aquelo bèsti sóuvajo pivelo lis èsse uman despièi de milierado d’annado. Es souvènti-fes presènt dins li conte e li legèndo e douno un image quouro espaventa, quouro misterious e majestuous. Pamens, darrié aquelo fachouso reputacioun, s’escound un animau qu’es essenciau à l’equilibre de la naturo. Lou loup qu’avié esta coucha de Franço, ié tournè de soun sicap devers la fin dis annado vuetanto. Pamens sa capacita de dispersioun ié permeteguè de se tourna espandi di Pirenèu à la Loureno en passant pèr lou Miejour enjusqu’is Aup. E se dis meme que n’i’a quàuquis-un en Bretagno. Lou paradòsse es que lou loup es un animau proutegi e au cop, à vegado, secuta tambèn. Uno dintre si carateristico, es soun ourganisacioun soucialo. D’efèt, la mage part dóu tèms, li loup vivon en muto. Dins uno muto i’a qu’un soulet parèu pèr la reprouducioun. Lis àutri bèsti soun jouino, mens de dous an, qu’an pancaro quita la muto. D’un biais generau, la reprouducioun dóu loup se proudus un cop de l’an. Après ‘no gestacioun de peraqui siessanto-tres jour, la loubo douno neissènço à mai que d’un loubatoun dins uno taniero. À sa neissènço, li pichot soun avugle e depèndon toutalamen de sa maire. Ato pièi, pendènt li premiéri semano, rèston à la sousto e soun abali ‘mé de la maternau. Lis àutri mèmbre de la muto podon participa à sa prouteicioun e i’adurre de mangiho. D’à mesuro que grandisson, li loubatoun aprènon d’à pau à se desplaça, à senti li dangié e desvouloupa soun coumpourtamen à sa subre-vivènço. Soun aprendissage es essenciau pèr veni de loup adulto capable de viéure dins la naturo. Tóuti li mèmbre de la muto colaboron pèr cassa, proutegi li mai pichot e apara soun territòri. La coumunicacioun jogo un role essenciau dins soun qoutidian. Li loup emplegon de pousturo, de mouvemen de co, d’espressioun sus sa goulo e diferènti voucalisacioun. Lou mai celèbre di son es sènso doute soun ourlado que ié permet de coumunica à distanço, de recampa li mèmbre de sa famiho e de marca sa presènci is àutri loup. Lou mounde de la pastriho amon pas lou loup estènt que, de bèlli fes, lis avé à l’estivo soun agarri pèr aquéu vertadié mange-car. Dins la literaturo, que siegue pèr lis enfant o lis adulto, lou loup es ounnipresènt. Se souvenèn tóuti, entre mite e legèndo dóu capeiroun rouge, di tres pouciéu e l’aurre e es tout pariè dins la literaturo emé lou Rouman de Reinard o Miloun de Croutono, disciple de Pitagoro. Gastoun III, di Fébus cridè aut e fort que lou loup amavo miéus lis enfant que sa car es mai tèndro. La mage part dóu tèms, lou loup es counsidera coume uno bèsti mau-fasènto coume la bèsti dóu Givaudan. Dins la lengo, se dis entre chin e loup pèr parla de l’errour, de la lanterno di loup autre noum que i’an mes pèr evouca la luno, faire de mau coume lou loup gris, èstre couneigu coume lou loup blanc, faire lou chin e lou loup que se dis quand quàucun chanjo de vejaire. Urousamen, d’un autre las Roumulus e Remus soun esta sauva pèr uno loubo que lis abalissié. Trouban tambèn lou loup dins de mitoulougìo dins lou mounde entier, entre figuro prouteitriço, àvi foundadou, divinita e moustre avalissèire. Es de saupre que lou loup jogo tambèn un role impourtant dins l’ecousistèmo. En cassant d’ùnis erbivore, countribuïs à la regulacioun de sa poupulacioun. Acò pòu limita la pressioun eisercido sus la vegetacioun e favourisa la diversita dóu plantun. Acò pòu tambèn agué d’efèt sus de noumbróusi meno animalo e vegetalo. E lou loup participo tambèn au founciounamen naturau dis ecousistèmo en counsumant de cop que i’a, d’animau mort. Dounc es d’evidènci que lou loup es counsidera coume un predatour que, sènso lau saupre, mantèn un equilibre evidènt dins la naturo. Mau-grat lis escaufèstre, li prejujat e lis enfusco que l’envirounon, lou loup óucupo une plaço tras-qu’impourtanto dans la naturo mounte se trobo. Aprene à lou miéus counèisse permet de coumprendre aquelo impourtanço, de pas èstre vitimo dis idèio recebudo mai de fourma nòstis pròpris idèio. Soulide.
Vaqui, aro se fau dessepara. Vous doune rendès-vous la semano venènto. D’eici aqui avanças d’un pas lèri e tenès-vous fièr e gaiard. Vous brassège amistousamen. Brave mounde, adissias.
Felip</description>
      <content:encoded><![CDATA[<p>Cette semaine: "LOU LOUP"</p>
<p>Bràvis ami, lou Felip vous souveto lou bon-jour… Vuei vous anan parla d’un animau qu’es présent en Franço dins de noumbróusis encountrado e dins quàsi tóuti li païs dóu mounde. Noun, es pas de l’ourse que n’es questioun vuei dins lis ermas, mai dóu canis lupus, es à dire dóu loup. Aquel animau es proun couneigu pèr sa forço, soun inteligènci, soun biais de viéure en group e aquelo bèsti sóuvajo pivelo lis èsse uman despièi de milierado d’annado. Es souvènti-fes presènt dins li conte e li legèndo e douno un image quouro espaventa, quouro misterious e majestuous. Pamens, darrié aquelo fachouso reputacioun, s’escound un animau qu’es essenciau à l’equilibre de la naturo. Lou loup qu’avié esta coucha de Franço, ié tournè de soun sicap devers la fin dis annado vuetanto. Pamens sa capacita de dispersioun ié permeteguè de se tourna espandi di Pirenèu à la Loureno en passant pèr lou Miejour enjusqu’is Aup. E se dis meme que n’i’a quàuquis-un en Bretagno. Lou paradòsse es que lou loup es un animau proutegi e au cop, à vegado, secuta tambèn. Uno dintre si carateristico, es soun ourganisacioun soucialo. D’efèt, la mage part dóu tèms, li loup vivon en muto. Dins uno muto i’a qu’un soulet parèu pèr la reprouducioun. Lis àutri bèsti soun jouino, mens de dous an, qu’an pancaro quita la muto. D’un biais generau, la reprouducioun dóu loup se proudus un cop de l’an. Après ‘no gestacioun de peraqui siessanto-tres jour, la loubo douno neissènço à mai que d’un loubatoun dins uno taniero. À sa neissènço, li pichot soun avugle e depèndon toutalamen de sa maire. Ato pièi, pendènt li premiéri semano, rèston à la sousto e soun abali ‘mé de la maternau. Lis àutri mèmbre de la muto podon participa à sa prouteicioun e i’adurre de mangiho. D’à mesuro que grandisson, li loubatoun aprènon d’à pau à se desplaça, à senti li dangié e desvouloupa soun coumpourtamen à sa subre-vivènço. Soun aprendissage es essenciau pèr veni de loup adulto capable de viéure dins la naturo. Tóuti li mèmbre de la muto colaboron pèr cassa, proutegi li mai pichot e apara soun territòri. La coumunicacioun jogo un role essenciau dins soun qoutidian. Li loup emplegon de pousturo, de mouvemen de co, d’espressioun sus sa goulo e diferènti voucalisacioun. Lou mai celèbre di son es sènso doute soun ourlado que ié permet de coumunica à distanço, de recampa li mèmbre de sa famiho e de marca sa presènci is àutri loup. Lou mounde de la pastriho amon pas lou loup estènt que, de bèlli fes, lis avé à l’estivo soun agarri pèr aquéu vertadié mange-car. Dins la literaturo, que siegue pèr lis enfant o lis adulto, lou loup es ounnipresènt. Se souvenèn tóuti, entre mite e legèndo dóu capeiroun rouge, di tres pouciéu e l’aurre e es tout pariè dins la literaturo emé lou Rouman de Reinard o Miloun de Croutono, disciple de Pitagoro. Gastoun III, di Fébus cridè aut e fort que lou loup amavo miéus lis enfant que sa car es mai tèndro. La mage part dóu tèms, lou loup es counsidera coume uno bèsti mau-fasènto coume la bèsti dóu Givaudan. Dins la lengo, se dis entre chin e loup pèr parla de l’errour, de la lanterno di loup autre noum que i’an mes pèr evouca la luno, faire de mau coume lou loup gris, èstre couneigu coume lou loup blanc, faire lou chin e lou loup que se dis quand quàucun chanjo de vejaire. Urousamen, d’un autre las Roumulus e Remus soun esta sauva pèr uno loubo que lis abalissié. Trouban tambèn lou loup dins de mitoulougìo dins lou mounde entier, entre figuro prouteitriço, àvi foundadou, divinita e moustre avalissèire. Es de saupre que lou loup jogo tambèn un role impourtant dins l’ecousistèmo. En cassant d’ùnis erbivore, countribuïs à la regulacioun de sa poupulacioun. Acò pòu limita la pressioun eisercido sus la vegetacioun e favourisa la diversita dóu plantun. Acò pòu tambèn agué d’efèt sus de noumbróusi meno animalo e vegetalo. E lou loup participo tambèn au founciounamen naturau dis ecousistèmo en counsumant de cop que i’a, d’animau mort. Dounc es d’evidènci que lou loup es counsidera coume un predatour que, sènso lau saupre, mantèn un equilibre evidènt dins la naturo. Mau-grat lis escaufèstre, li prejujat e lis enfusco que l’envirounon, lou loup óucupo une plaço tras-qu’impourtanto dans la naturo mounte se trobo. Aprene à lou miéus counèisse permet de coumprendre aquelo impourtanço, de pas èstre vitimo dis idèio recebudo mai de fourma nòstis pròpris idèio. Soulide.</p>
<p>Vaqui, aro se fau dessepara. Vous doune rendès-vous la semano venènto. D’eici aqui avanças d’un pas lèri e tenès-vous fièr e gaiard. Vous brassège amistousamen. Brave mounde, adissias.</p>
<p>Felip</p>]]></content:encoded>
      <pubDate>Wed, 21 Oct 2026 07:20:00 +0000</pubDate>
      <enclosure url="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/audios/6ad86e071b5544.45217275.mp3" type="audio/mpeg" length="13555617"/>
      <itunes:title>LOU LOUP - LIS ERMAS</itunes:title>
      <itunes:image href="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/photos/rss/6ad867443e1eb9.24734870.png"/>
    </item>
    <item>
      <title>AGUSTE ESCOFFIER - LIS ERMAS</title>
      <link>https://www.radionimes.fr/podcasts/aguste-escoffier-lis-ermas-2281</link>
      <guid isPermaLink="false">da09e9b681f65b85a49883a1bf15f8345a23572d</guid>
      <description>Cette semaine: "AGUSTE ESCOFFIER"
Bràvis ami, lou Felip vous souveto lou bon-jour… Lou dès d’óutobre passa, la mantenènço de Prouvènço dóu Felibrige counvidè li felibre à Vilo-Novo-Loubet dins lis Aup maritimo, entre Niço e Cano. Dins aquelo vilo quihado sus un esperoun roucassous que segnourejo la valado dóu Loup, ié caup de carriereto penjanto e flourido que dounon uno marco bèn prouvençalo de l’age mejan. En aut de la viloto, i’a uno fourtaresso medievalo dóu siècle tregen foundado pèr Roumè de Vilo-Novo. Basto, li Felibre èron présent à Vilo-Novo pèr celebra lou cènt vuetanten anniversàri de la neissènço d’un grand persounage de l’istòri de la cousino franceso, voulèn parla d’Aguste Escoffier. Pèr faire courtet, aquel ome d’elèi nasquè lou vint-e-vue d’óutobre 1846 à Vilo-Novo-Loubet e mouriguè lou 12 de febrié 1935, dos semano après que soun espouso faguè elo-memo sa despartido. Escoffier enventè lou mestié de cousinié peraqui en 1910. Fuguè qualifica de « rèi di cousinié, cousinié di rèi ». Aduguè ‘no finesso e ‘no delicadesso di mai requisto dins li cousino di palàci oustalié, enventè un fube de recèto represso pèr d’àutri grand cousinié e faguè counèisse la cousino franceso en Éuropo e de dela. Aguè uno enfluènci grandarasso sus li genracioun seguènto. Es tambèn éu que desvouloupè lou councèt de « brigado de cousino ». Lou mot « brigado » mostro que s’agis de ierarquìo, coume dins l’armado, e aquéli brigado de cousinié obron pas que dins de gràndis oustalarié. En 1928, Aguste Escoffier fuguè lou premié cousinié que venguè óuficié de la Legioun d’ounour. Soun paire èro fabre-manescau. En revenge, sa grand èro courdoun-blu e tres dintre sis ouncle e si tanto travaiavon dins la restauracioun. Manjavo dins si trege an quand pantaiavo de veni ‘n escultour. Pamens fuguè plaça coume marmitoun au Restaurant francés à Niço. Aqui s’iniciè i croumpo, à la cousino e au service de salo e encò d’un vesin pastissié aprenguè lou counfimen. En 1863, avié dounc tout-bèu-just dès-e-sèt an, venguè lèu premié d’ajudo, pièi chèfe de cousino au restaurant di Fraire prouvençau avans que d’èstre engaja encò dóu restaurant Felipe. Enventè d’ouro de dessèr coume la pero bello Elèno en 1864, ansin noumado en referènci à l’oupera de Jaque Offenbach La Bello Elèno.
Countinuè soun ascensioun e venguè chèfe-saussié. Aguste Escoffier eisigè di persouno qu’oubravon em’éu de pas tuba, de pas béure e de pas crida. Éu-meme tubavo pas pèr proutegi soun palais. Prenguè la decisioun de veni cap de brigado d’un grand restaurant à Paris presentè si plat en salo, à l’Espousicioun universalo de Paris en 1867. Avié vint-e-un an. Countinuè si creacioun que li prepausavo i catau de la poulitico e is artisto, coume lou supreme de voulaio Janeto, la boumbo Nerò e, en 1893, la pessegue Melba dedicado à ‘no cantatriço proun couneigudo Neli Melba que canté dins l’oupera de Richard Wagner, Lohengrin. Lou quinge d’avoust 1878, se maridè ‘mé Dóufino Daffis e lou parèu aguè tres enfant : Pau Jan Marìo en 1880, Charle Danié en 1885 que, pecaire, fuguè tua tre la debuto de la guerre de Quatorge e Germano en 1894 que mouriguè en 1977. Escoffier coulabourè ‘mé Cesar Ritz e tóuti dous creèron l’oustalarié de lùssi trevado pèr l’aristoucracìo e lis artisto li mai celebre d’aquéu tèms. En 1880, beilejavo li cousino de l’oustalarié Savoìo de Loundre en Anglo-Terro. En 1920 èro cap de cousino au Carlton de Loundre.
Aqui mounte l’afaire vèn encaro mai interessant, es lou rescontre d’Aguste Escoffier ‘mé Frederi Mistral au mes d’avoust 1913. Escoffier n’escriguè lou raconte dins la Revisto Culinàri dóu premié de mai 1928. Contè pèr lou menut li prepaus qu’escambiè emé lou Mèstre de Maiano e acabè ansin : « Faguère mis adiéu à l’ilustre pouèto […] en ié fasènt la proumesso de lèu lou veni tourna vèire. Malurousamen, lis ome prepauson e Diéu decido. Lis evenimen survengu après noste rescontre nous lou faguèron bèn vèire. » Vaqui lou prougramo. Vesiterian lou museon Escoffier guida pèr Michèu Escoffier, presidènt de la foundacioun e rèire-felen dóu Mèstre e Richard Duvauchelle, counservatour dóu museon qu’eisisto desempièi seissanto an, monterian dins la viloto e prenguerian lou repas en ribo de mar en seguissènt de demoustracioun de cousino emé lou mèstre-cousinié Jan-Glaude Brugel e Catarino Brothier que soun de disciple d’Escoffier e qu’adoubèron lou « fielat de biòu Mirèio » e la pesegue Mistral alestido pèr lou felibre mantenèire e mèstre-choucoulatié Louïs Tighlit. Vous lou dise : se sian coun-gous-ta d’aquelo journado pastado d’amista e de fraternita ! Soulide.
Vaqui, emai n’aguèsse encaro forço de dire sus lou percours de vido d’uno drudesso estraourdinàri e la vido d’Aguste Escoffier -basto de legi les menus des Dîners d'Épicure e li libre que publiquè- ai ! las, se fau dessepara. Vous doune rendès-vous la semano venènto. D’eici aqui avanças d’un pas lèri e tenès-vous fièr e gaiard. Vous brassège amistousamen. Brave mounde, adissias.
Felip</description>
      <content:encoded><![CDATA[<p>Cette semaine: "AGUSTE ESCOFFIER"</p>
<p>Bràvis ami, lou Felip vous souveto lou bon-jour… Lou dès d’óutobre passa, la mantenènço de Prouvènço dóu Felibrige counvidè li felibre à Vilo-Novo-Loubet dins lis Aup maritimo, entre Niço e Cano. Dins aquelo vilo quihado sus un esperoun roucassous que segnourejo la valado dóu Loup, ié caup de carriereto penjanto e flourido que dounon uno marco bèn prouvençalo de l’age mejan. En aut de la viloto, i’a uno fourtaresso medievalo dóu siècle tregen foundado pèr Roumè de Vilo-Novo. Basto, li Felibre èron présent à Vilo-Novo pèr celebra lou cènt vuetanten anniversàri de la neissènço d’un grand persounage de l’istòri de la cousino franceso, voulèn parla d’Aguste Escoffier. Pèr faire courtet, aquel ome d’elèi nasquè lou vint-e-vue d’óutobre 1846 à Vilo-Novo-Loubet e mouriguè lou 12 de febrié 1935, dos semano après que soun espouso faguè elo-memo sa despartido. Escoffier enventè lou mestié de cousinié peraqui en 1910. Fuguè qualifica de « rèi di cousinié, cousinié di rèi ». Aduguè ‘no finesso e ‘no delicadesso di mai requisto dins li cousino di palàci oustalié, enventè un fube de recèto represso pèr d’àutri grand cousinié e faguè counèisse la cousino franceso en Éuropo e de dela. Aguè uno enfluènci grandarasso sus li genracioun seguènto. Es tambèn éu que desvouloupè lou councèt de « brigado de cousino ». Lou mot « brigado » mostro que s’agis de ierarquìo, coume dins l’armado, e aquéli brigado de cousinié obron pas que dins de gràndis oustalarié. En 1928, Aguste Escoffier fuguè lou premié cousinié que venguè óuficié de la Legioun d’ounour. Soun paire èro fabre-manescau. En revenge, sa grand èro courdoun-blu e tres dintre sis ouncle e si tanto travaiavon dins la restauracioun. Manjavo dins si trege an quand pantaiavo de veni ‘n escultour. Pamens fuguè plaça coume marmitoun au Restaurant francés à Niço. Aqui s’iniciè i croumpo, à la cousino e au service de salo e encò d’un vesin pastissié aprenguè lou counfimen. En 1863, avié dounc tout-bèu-just dès-e-sèt an, venguè lèu premié d’ajudo, pièi chèfe de cousino au restaurant di Fraire prouvençau avans que d’èstre engaja encò dóu restaurant Felipe. Enventè d’ouro de dessèr coume la pero bello Elèno en 1864, ansin noumado en referènci à l’oupera de Jaque Offenbach La Bello Elèno.</p>
<p>Countinuè soun ascensioun e venguè chèfe-saussié. Aguste Escoffier eisigè di persouno qu’oubravon em’éu de pas tuba, de pas béure e de pas crida. Éu-meme tubavo pas pèr proutegi soun palais. Prenguè la decisioun de veni cap de brigado d’un grand restaurant à Paris presentè si plat en salo, à l’Espousicioun universalo de Paris en 1867. Avié vint-e-un an. Countinuè si creacioun que li prepausavo i catau de la poulitico e is artisto, coume lou supreme de voulaio Janeto, la boumbo Nerò e, en 1893, la pessegue Melba dedicado à ‘no cantatriço proun couneigudo Neli Melba que canté dins l’oupera de Richard Wagner, Lohengrin. Lou quinge d’avoust 1878, se maridè ‘mé Dóufino Daffis e lou parèu aguè tres enfant : Pau Jan Marìo en 1880, Charle Danié en 1885 que, pecaire, fuguè tua tre la debuto de la guerre de Quatorge e Germano en 1894 que mouriguè en 1977. Escoffier coulabourè ‘mé Cesar Ritz e tóuti dous creèron l’oustalarié de lùssi trevado pèr l’aristoucracìo e lis artisto li mai celebre d’aquéu tèms. En 1880, beilejavo li cousino de l’oustalarié Savoìo de Loundre en Anglo-Terro. En 1920 èro cap de cousino au Carlton de Loundre.</p>
<p>Aqui mounte l’afaire vèn encaro mai interessant, es lou rescontre d’Aguste Escoffier ‘mé Frederi Mistral au mes d’avoust 1913. Escoffier n’escriguè lou raconte dins la Revisto Culinàri dóu premié de mai 1928. Contè pèr lou menut li prepaus qu’escambiè emé lou Mèstre de Maiano e acabè ansin : « Faguère mis adiéu à l’ilustre pouèto […] en ié fasènt la proumesso de lèu lou veni tourna vèire. Malurousamen, lis ome prepauson e Diéu decido. Lis evenimen survengu après noste rescontre nous lou faguèron bèn vèire. » Vaqui lou prougramo. Vesiterian lou museon Escoffier guida pèr Michèu Escoffier, presidènt de la foundacioun e rèire-felen dóu Mèstre e Richard Duvauchelle, counservatour dóu museon qu’eisisto desempièi seissanto an, monterian dins la viloto e prenguerian lou repas en ribo de mar en seguissènt de demoustracioun de cousino emé lou mèstre-cousinié Jan-Glaude Brugel e Catarino Brothier que soun de disciple d’Escoffier e qu’adoubèron lou « fielat de biòu Mirèio » e la pesegue Mistral alestido pèr lou felibre mantenèire e mèstre-choucoulatié Louïs Tighlit. Vous lou dise : se sian coun-gous-ta d’aquelo journado pastado d’amista e de fraternita ! Soulide.</p>
<p>Vaqui, emai n’aguèsse encaro forço de dire sus lou percours de vido d’uno drudesso estraourdinàri e la vido d’Aguste Escoffier -basto de legi les menus des Dîners d'Épicure e li libre que publiquè- ai ! las, se fau dessepara. Vous doune rendès-vous la semano venènto. D’eici aqui avanças d’un pas lèri e tenès-vous fièr e gaiard. Vous brassège amistousamen. Brave mounde, adissias.</p>
<p>Felip</p>]]></content:encoded>
      <pubDate>Wed, 21 Oct 2026 07:19:00 +0000</pubDate>
      <enclosure url="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/audios/6ad868ce532d74.45065258.mp3" type="audio/mpeg" length="15488687"/>
      <itunes:title>AGUSTE ESCOFFIER - LIS ERMAS</itunes:title>
      <itunes:image href="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/photos/rss/6ad868cd806360.18866071.png"/>
    </item>
    <item>
      <title>SANT-LOUÏS - LIS ERMAS</title>
      <link>https://www.radionimes.fr/podcasts/sant-louis-lis-ermas-2267</link>
      <guid isPermaLink="false">fb96cc4da2cfdff3401127949178f1fcdb710c9b</guid>
      <description>Votre chronique en Occitan proposée par Felip REIG "Lis Ermas" sur Radio Nîmes tous les mercredis à 6h00, 13h30, 19h00.
_____________________________________________________________________________________




Cette semaine : "SANT-LOUÏS"Bràvis ami, lou Felip vous souveto lou bon-jour… Es pas d’ièr qu’aquel ome m’interpello. Verai, leva de Mistral, crese que me siéu jamai pausa autant de questioun que sus éu, sènso trop n’en cerca li responso. Fau dire que lou tèms m’es de manco pèr legi ço que voudriéu legi. I’a toujour quicon d’urgènt que lou fau faire passa davans. Aquest cop e d’autant que sian à se sarra de l’anniversàri vue centen de soun courounamen pèr rèi de Franço, es legitime d’assaja d’adurre de responso en aquéli questioun. Part acò s’ai espera tant de tèms es que me semblavo que de coumprene sa vido es un afaire embouious. L’avès devina, aqui s’agis de Sant-Louïs, Sant-Louvis se voulès, o encaro Louïs lou nouven. D’efèt i’a pas gaire de tèms, bono-di l’Acadèmi de Sant-Gile e Camargo, d’aqui enant, un relicle atribuï à Sant-Louïs trounara dins la glèiso abadialo de Sant-Gile. À Sant-Gile, ié venguè souvènti-fes aquéu rèi pèr prega avans que de parti en crousado. Uno poulido ceremòni se debanè dins la glèiso basso, presidado pèr lou Comte de Paris e sa famiho e èro celebrado pèr monsegnour Bertrand de la Soujeole, reitour de la basilico Sant-Nazàri-e-Sant-Celse de Carcassouno. Basto, es un pau acò que me fasié vira lou cap devers éu. Alor, vaqui l’estiganço sus lou perqué de Louïs lou nouven que me fasié carcula, aquel ome celèbre, fachina tant sarié meme pivela pèr li crousado e enmasca pèr la lunchenco Terro santo encaro au siècle tregen finissènt. Belèu s’enganan pas en disènt que fuguè l’ome pouliti lou mai impourtant, o pau se n’en manco, de soun tèms dins l’Óucidènt crestian.Soun paire Louïs lou vuechen, que i’an mes lou Lioun, mouriguè d’ouro. Restè rèi pas mai que tres annado. Entre soun paire à n’éu, Felipe Aguste II que demourè rèi pendènt quàsi quaranto-tres an e Sant-Louïs qu’éu ié restè quaranto-quatre an à quicon proche, de-segur que Louïs lou vuechen fai palo figuro. Sant-Louïs fuguè courouna en 1226, se mouriguè en 1270 e esperè jusqu’en 1297 pèr èstre canounisa, se trobo que d’ùni n’en voulien faire un sant rèi, mentre que d’autre voulien que venguèsse un rèi et un sant segound li dóumo de cade group. Semblo que Louïs IX mestrejè pas soun astrado e qu’avié pas l’empento de sa destinado en man, pèr l’encauso de proublèmo liga au debana de l’istòri. Ço remirable es que sourtiguè d’uno lignèio ilustro. Sa maire Blanco de Castiho fuguè regènto à la debuto estènt que Louïs manjavo dins si quinge an quand venguè rèi. Se saup pas quau fuguè l’ensignamen qu’aduguè à soun fiéu e se poudèn demanda l’enfluènci qu’aguè sus éu e quouro en fin finalo Louïs prenguè lou poudé vertadieramen. Vesès que de questioun n’i’a à bóudre e passo muscado pèr li responso. Pamens demoron lis incertitudo e li tiro-molo quand sabèn qu’avié pas li costo en long quand li moungol envahiguèron l’Éuropo centralo, quand fuguè catura e que li musulman lou deliéurèron quand fuguè quàsi mort, quand s’entournè de Terro santo. I’avié de grama à tria à soun retour en Franço. Coume fasié pèr parti d’annado de tèms e mena la Franço ? Tóuti aquélis evenimen fuguèron grèu dins si soun biais de viéure et de si counsequènci. Pamens tenié targo is empacho. Èro-ti une subre-ome ? Quau es lou que vihè de longo sus éu ? Segur que de dèco n’i’avié. Soun apetit pèr la mangiho e la pèr la seissualita, sa pousicioun entre lou faste de sa messioun reialo e soun umileta de crestian e de soubeiran. Quènti soun estado li counsequènci de si batèsto sus sa fe e soun coumpourtamen dins e après li crousado ? Lis istourian deguèron sèmpre faire la diferènci entre lou debana de l’istòri e la vido, la biougrafìo dóu rèi, sènso forço fourçado se dreissa contro l’istòri. Justamen, Louïs fasié pas d’alòngui pèr prene de decisioun, coume s’oubéissié à la voues d’un guide. Beilejè sènso fali l’ecounoumìo, la poulitico, la religioun, la soucieta. Belèu èro pas soulet pèr acò faire, mai quand meme poudèn èstre espanta e pensatiéu. Aquéu rèi fuguè pièi canounisa après sa mort e lou rèi esperè lou sant pendènt vint-e-sèt annado. En fin finalo tóuti soun d’acòrdi pèr dire que Louïs lou nouven fuguè un rèi de requisto au siècle trege qu’aguè la chanço de counèisse soun grand, crese qu’es lou soulet, e belèu qu’aquéu grand rèi ié trameteguè soun poudé dinasti, o belèu qu’un ange boufè sus soun brès. Mai iéu, pode pas rèn afierma. Fau furna, legi, cerca e escouta li saberu qu’éli sabon li causo. Soulide.Aro es l’ouro que se fau dessepara. Vous doune rendès-vous la semano venènto. D’eici aqui vous souvète la santa e la pas pèr teni targo i marrit vènt. Vous brassège amistousamen. Brave mounde, adissias.

Felip


</description>
      <content:encoded><![CDATA[<strong>Votre chronique en Occitan proposée par Felip REIG "Lis Ermas" sur Radio Nîmes tous les mercredis à 6h00, 13h30, 19h00.</strong>
<span>_____________________________________________________________________________________</span>




<span>Cette semaine : "SANT-LOUÏS"<br /><br />Bràvis ami, lou Felip vous souveto lou bon-jour… Es pas d’ièr qu’aquel ome m’interpello. Verai, leva de Mistral, crese que me siéu jamai pausa autant de questioun que sus éu, sènso trop n’en cerca li responso. Fau dire que lou tèms m’es de manco pèr legi ço que voudriéu legi. I’a toujour quicon d’urgènt que lou fau faire passa davans. Aquest cop e d’autant que sian à se sarra de l’anniversàri vue centen de soun courounamen pèr rèi de Franço, es legitime d’assaja d’adurre de responso en aquéli questioun. Part acò s’ai espera tant de tèms es que me semblavo que de coumprene sa vido es un afaire embouious. L’avès devina, aqui s’agis de Sant-Louïs, Sant-Louvis se voulès, o encaro Louïs lou nouven. D’efèt i’a pas gaire de tèms, bono-di l’Acadèmi de Sant-Gile e Camargo, d’aqui enant, un relicle atribuï à Sant-Louïs trounara dins la glèiso abadialo de Sant-Gile. À Sant-Gile, ié venguè souvènti-fes aquéu rèi pèr prega avans que de parti en crousado. Uno poulido ceremòni se debanè dins la glèiso basso, presidado pèr lou Comte de Paris e sa famiho e èro celebrado pèr monsegnour Bertrand de la Soujeole, reitour de la basilico Sant-Nazàri-e-Sant-Celse de Carcassouno. Basto, es un pau acò que me fasié vira lou cap devers éu. Alor, vaqui l’estiganço sus lou perqué de Louïs lou nouven que me fasié carcula, aquel ome celèbre, fachina tant sarié meme pivela pèr li crousado e enmasca pèr la lunchenco Terro santo encaro au siècle tregen finissènt. Belèu s’enganan pas en disènt que fuguè l’ome pouliti lou mai impourtant, o pau se n’en manco, de soun tèms dins l’Óucidènt crestian.<br /><br />Soun paire Louïs lou vuechen, que i’an mes lou Lioun, mouriguè d’ouro. Restè rèi pas mai que tres annado. Entre soun paire à n’éu, Felipe Aguste II que demourè rèi pendènt quàsi quaranto-tres an e Sant-Louïs qu’éu ié restè quaranto-quatre an à quicon proche, de-segur que Louïs lou vuechen fai palo figuro. Sant-Louïs fuguè courouna en 1226, se mouriguè en 1270 e esperè jusqu’en 1297 pèr èstre canounisa, se trobo que d’ùni n’en voulien faire un sant rèi, mentre que d’autre voulien que venguèsse un rèi et un sant segound li dóumo de cade group. Semblo que Louïs IX mestrejè pas soun astrado e qu’avié pas l’empento de sa destinado en man, pèr l’encauso de proublèmo liga au debana de l’istòri. Ço remirable es que sourtiguè d’uno lignèio ilustro. Sa maire Blanco de Castiho fuguè regènto à la debuto estènt que Louïs manjavo dins si quinge an quand venguè rèi. Se saup pas quau fuguè l’ensignamen qu’aduguè à soun fiéu e se poudèn demanda l’enfluènci qu’aguè sus éu e quouro en fin finalo Louïs prenguè lou poudé vertadieramen. Vesès que de questioun n’i’a à bóudre e passo muscado pèr li responso. Pamens demoron lis incertitudo e li tiro-molo quand sabèn qu’avié pas li costo en long quand li moungol envahiguèron l’Éuropo centralo, quand fuguè catura e que li musulman lou deliéurèron quand fuguè quàsi mort, quand s’entournè de Terro santo. I’avié de grama à tria à soun retour en Franço. Coume fasié pèr parti d’annado de tèms e mena la Franço ? Tóuti aquélis evenimen fuguèron grèu dins si soun biais de viéure et de si counsequènci. Pamens tenié targo is empacho. Èro-ti une subre-ome ? Quau es lou que vihè de longo sus éu ? Segur que de dèco n’i’avié. Soun apetit pèr la mangiho e la pèr la seissualita, sa pousicioun entre lou faste de sa messioun reialo e soun umileta de crestian e de soubeiran. Quènti soun estado li counsequènci de si batèsto sus sa fe e soun coumpourtamen dins e après li crousado ? Lis istourian deguèron sèmpre faire la diferènci entre lou debana de l’istòri e la vido, la biougrafìo dóu rèi, sènso forço fourçado se dreissa contro l’istòri. Justamen, Louïs fasié pas d’alòngui pèr prene de decisioun, coume s’oubéissié à la voues d’un guide. Beilejè sènso fali l’ecounoumìo, la poulitico, la religioun, la soucieta. Belèu èro pas soulet pèr acò faire, mai quand meme poudèn èstre espanta e pensatiéu. Aquéu rèi fuguè pièi canounisa après sa mort e lou rèi esperè lou sant pendènt vint-e-sèt annado. En fin finalo tóuti soun d’acòrdi pèr dire que Louïs lou nouven fuguè un rèi de requisto au siècle trege qu’aguè la chanço de counèisse soun grand, crese qu’es lou soulet, e belèu qu’aquéu grand rèi ié trameteguè soun poudé dinasti, o belèu qu’un ange boufè sus soun brès. Mai iéu, pode pas rèn afierma. Fau furna, legi, cerca e escouta li saberu qu’éli sabon li causo. Soulide.<br /><br />Aro es l’ouro que se fau dessepara. Vous doune rendès-vous la semano venènto. D’eici aqui vous souvète la santa e la pas pèr teni targo i marrit vènt. Vous brassège amistousamen. Brave mounde, adissias.<br /></span>

<span>Felip</span>


]]></content:encoded>
      <pubDate>Mon, 12 Oct 2026 09:41:00 +0000</pubDate>
      <enclosure url="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/audios/6accade35a2e00.59491678.mp3" type="audio/mpeg" length="13854460"/>
      <itunes:title>SANT-LOUÏS - LIS ERMAS</itunes:title>
      <itunes:image href="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/photos/rss/6accabf0028620.92009185.png"/>
    </item>
    <item>
      <title>LA RINTRADO - LIS ERMAS</title>
      <link>https://www.radionimes.fr/podcasts/la-rintrado-lis-ermas-2266</link>
      <guid isPermaLink="false">f3150ccdb5f9a33c2857b398d23bc7a755c91a27</guid>
      <description>Votre chronique en Occitan proposée par Felip REIG "Lis Ermas" sur Radio Nîmes tous les mercredis à 6h00, 13h30, 19h00.
_____________________________________________________________________________________




Cette semaine : "LA RINTRADO"Bràvis ami, lou Felip espèro qu’avès tóuti agu de bèlli vacanço e vous douno lou bonjour… Lou moumen venguè que falié tourna metre lou camin souto nòsti pas, e o, la campano nous diguè que l’ouro de la rintrado avié souna. Pamens de rintrado n’en couneiguère di mai douço… Escoutas. Divèndre, bono-di l’Acadèmi de Sant-Gile e Camargo, d’aqui enant, un relicle atribuï à sant Louïs trounara dins la glèiso abadialo de Sant-Gile. D’efèt, Louïs lou nouven venguè souvènti-fes à Sant-Gile pèr prega avans que de parti en crousado. Uno poulido ceremòni se debanè dins la glèiso basso, presidado pèr lou Comte de Paris e sa famiho e èro celabrado pèr monsegnour Bertrand de la Soujeole, reitour de la basilico Sant-Nazàri-e-Sant-Celse de Carcassouno. Es pas evesque, pamens ié fau douna dóu mounsegnour estènt que fuguè aussa prelat d’ounour de sa Santeta pèr lou Vatican. Es tambèn lou capelan dóu Comte de Paris qu’éu demoro à Mount-reiau, proche Carcassouno. Li cant gregourian èron interpreta pèr li prèire coume acò se fasié à l’age mejan.L’endeman, lou dissate, la mantenènço de Prouvènço ourganisavo, emé lou councours precious de l’assouciacioun Li Vihado que nous faguèron d’acuiènci calourènto, un coulòqui en Eirago, dins la salo que i’an mes La Bergerie que se trobo dins un pargue remirable ourna pèr uno couleicioun de retra d’escrivan prouvençau, souto la regardaduro apararello dóu Mèstre que soun estatuo sus pèd se ié trobo. La toco d’aquelo journado èro de marca l’anniversàri cènt cinquanten dis Estatut dóu Felibrige. Uno flamo conferènci alargado pèr lou rèire-capoulié En Pèire Fabre presentè lis estatut de 1862, 1876, 1904 e de 1911, valènt-à dire lis estatut dóu tèms de Mistral, emé sis evoulucioun que retrasien aquéli dóu Felibrige. Èro l’óucasioun de parla di mantenènço e de sis escolo que n’en demoron vuei gaire mens d’uno centeno. E pèr acaba, lou dimenche erian un cop de mai à Maiano pèr rèndre óumage à Frederi Mistral. Lou discours de noste capoulié En Paulin Reynard reprenguè, emé forço sapiènci, lou tèmo dis escolo e lou vot du capoulié Devoluy que pantaiè, à la debuto dóu siècle vint, que lis enfant sarien un jour tóuti capable de legi Mirèio vo Calendau. Pamens sèmblo que sian dins uno situacioun paradóussalo…àTros de dicho.Adounc fau pas crèire que li mejan atuau e l’inteligènci artificialo poudran ramplaça un jour la trasmessioun umano. Acó marco l’interès pèr l’escolo que ié fau apoundre tambèn la represso dóu flambèu dins li famiho.Pamens, acò noun esfaço pas la respounsableta dis elegi. Es un afaire de segui. Vaqui tres journado proun cargado d’emoucioun pèr uno rintrado pas ourdinàri. Soulide.Aro se fau dessepara. Vous doune rendès-vous à la rintrado. D’eici aqui tenès-vous fièr e gaiard. Vous brassège amistousamen. Brave mounde, adissias.

Felip


</description>
      <content:encoded><![CDATA[<strong>Votre chronique en Occitan proposée par Felip REIG "Lis Ermas" sur Radio Nîmes tous les mercredis à 6h00, 13h30, 19h00.</strong>
<span>_____________________________________________________________________________________</span>




<span>Cette semaine : "LA RINTRADO"<br /><br />Bràvis ami, lou Felip espèro qu’avès tóuti agu de bèlli vacanço e vous douno lou bonjour… Lou moumen venguè que falié tourna metre lou camin souto nòsti pas, e o, la campano nous diguè que l’ouro de la rintrado avié souna. Pamens de rintrado n’en couneiguère di mai douço… Escoutas. Divèndre, bono-di l’Acadèmi de Sant-Gile e Camargo, d’aqui enant, un relicle atribuï à sant Louïs trounara dins la glèiso abadialo de Sant-Gile. D’efèt, Louïs lou nouven venguè souvènti-fes à Sant-Gile pèr prega avans que de parti en crousado. Uno poulido ceremòni se debanè dins la glèiso basso, presidado pèr lou Comte de Paris e sa famiho e èro celabrado pèr monsegnour Bertrand de la Soujeole, reitour de la basilico Sant-Nazàri-e-Sant-Celse de Carcassouno. Es pas evesque, pamens ié fau douna dóu mounsegnour estènt que fuguè aussa prelat d’ounour de sa Santeta pèr lou Vatican. Es tambèn lou capelan dóu Comte de Paris qu’éu demoro à Mount-reiau, proche Carcassouno. Li cant gregourian èron interpreta pèr li prèire coume acò se fasié à l’age mejan.<br /><br />L’endeman, lou dissate, la mantenènço de Prouvènço ourganisavo, emé lou councours precious de l’assouciacioun Li Vihado que nous faguèron d’acuiènci calourènto, un coulòqui en Eirago, dins la salo que i’an mes La Bergerie que se trobo dins un pargue remirable ourna pèr uno couleicioun de retra d’escrivan prouvençau, souto la regardaduro apararello dóu Mèstre que soun estatuo sus pèd se ié trobo. La toco d’aquelo journado èro de marca l’anniversàri cènt cinquanten dis Estatut dóu Felibrige. Uno flamo conferènci alargado pèr lou rèire-capoulié En Pèire Fabre presentè lis estatut de 1862, 1876, 1904 e de 1911, valènt-à dire lis estatut dóu tèms de Mistral, emé sis evoulucioun que retrasien aquéli dóu Felibrige. Èro l’óucasioun de parla di mantenènço e de sis escolo que n’en demoron vuei gaire mens d’uno centeno. E pèr acaba, lou dimenche erian un cop de mai à Maiano pèr rèndre óumage à Frederi Mistral. Lou discours de noste capoulié En Paulin Reynard reprenguè, emé forço sapiènci, lou tèmo dis escolo e lou vot du capoulié Devoluy que pantaiè, à la debuto dóu siècle vint, que lis enfant sarien un jour tóuti capable de legi Mirèio vo Calendau. Pamens sèmblo que sian dins uno situacioun paradóussalo…<br /><br /><span><span>à</span></span>Tros de dicho.<br />Adounc fau pas crèire que li mejan atuau e l’inteligènci artificialo poudran ramplaça un jour la trasmessioun umano. Acó marco l’interès pèr l’escolo que ié fau apoundre tambèn la represso dóu flambèu dins li famiho.<br />Pamens, acò noun esfaço pas la respounsableta dis elegi. Es un afaire de segui. Vaqui tres journado proun cargado d’emoucioun pèr uno rintrado pas ourdinàri. Soulide.<br /><br />Aro se fau dessepara. Vous doune rendès-vous à la rintrado. D’eici aqui tenès-vous fièr e gaiard. Vous brassège amistousamen. Brave mounde, adissias.<br /></span>

<span>Felip<br /></span>


]]></content:encoded>
      <pubDate>Mon, 12 Oct 2026 09:37:00 +0000</pubDate>
      <enclosure url="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/audios/6accaf2e6a6c47.73430941.mp3" type="audio/mpeg" length="11994539"/>
      <itunes:title>LA RINTRADO - LIS ERMAS</itunes:title>
      <itunes:image href="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/photos/rss/6accab0ae9da64.62505258.png"/>
    </item>
    <item>
      <title>LOU MOUNT VENTÙRI - LIS ERMAS</title>
      <link>https://www.radionimes.fr/podcasts/lou-mount-venturi-lis-ermas-2265</link>
      <guid isPermaLink="false">1e9e365f8c5c20a7f4e96f09f189b65641b64d1d</guid>
      <description>Votre chronique en Occitan proposée par Felip REIG "Lis Ermas" sur Radio Nîmes tous les mercredis à 6h00, 13h30, 19h00.
_____________________________________________________________________________________




Cette semaine : "LOU MOUNT VENTÙRI"Bràvis ami, lou Felip vous souveto lou bon-jour… Venèn tóuti de quauco part. De l’endré mounte sian nascu, aquéli mounte avèn passa de tèms dins nosto vido, mounte avèn viscu mai o mens de tèms, d’endré qu’avèn pouscu vesita, n’i’a toujour que soun à la sousto dins nòsti pensado, dins noste cor. D’à mesuro que fasèn d’avans dins l’age, acò se preciso, la seleicioun se fa naturalamen e de cop que i’a un endré vèn au cèntre de nòstis interès, un liò que nous represènto e que vèn un simbole identitàri pèr nautre. Couneiguère iéu tambèn aquéu sentimen d’atiramen. Verai cade cop que me gandisse à z-Ais-de-Prouvènço, d’autant luen que pode destria la siloueto que segnourejo la campagno sestiano, acò me fai frenesoun. E quand vène de Marsiho es encaro pièje, l’estampaduro de la mountagno que la vesèn de proufiéu es encaro mai majestuouso. Hòu ! capelan blanc, vese que vous ai pancaro di de que vous parlave. S’agis tout simplamen dóu mount Ventùri, vo de la colo de Santo Venturo, coume voulès. D’à mesuro dóu debana dóu tèms, au fiéu di siècle i’aguè de trafourmacioun impourtanto e venguè uno icono inmourtalo bono-di un fube d’artisto. Soun noum changè pièi. Au siècle tregen e jusqu’au siècle dès-e-seten ié meteguèron la « mountagno Santo-Ventùri » pèr l’encauso d’uno ativeta religiouso. La tournèron bateja mai simplamen « Santo-Vitòri » au siècle dès-e-nouven en referènci à la vitòri dóu Conse rouman Marius en 102 avans noste tèms, contro li Cimbre e li Téutoun. Acò se passè au pèd de l’ilustro mountagno. Pamens es lou noum de mount Ventùri que subre-viéu despièi lou siècle dès-e-seten. (zique). Alor, quand ère pichot ère dins lou pensionnat de moungeto de Sant-Toumas à z-Ais-de-Prouvènço e aquéli sorre nous avien fa mounta en aut de la colo en seguissènt la pisto bluio, crese, jusqu’au pèd de la crous de Prouvènço que me semblè gigantasso. Aprenguère, i’a pas gaire de tèms qu’à la cimo, mant uno crous se sucediguèron e que la que i’es vuei es de metau e auto de dès-e-nòu mètre e sarié estado enaurado peraqui en 1875. Fuguè eregido bono-di ‘no souscripcioun publico à l’iniciativo de l’abat Meissonnnier pèr gramacia lou cèu d’aguè assousta lou relarg di malastre pendènt la guerro contro li Prùssi. Es un simbole mage pèr Prouvènço coume lou Ventour e la santo Baumo, aquelo colo qu’ispirè Cezanne e que soun autour testèjo li milo vounge mètre. E se dis que d’óusservacioun pèr satelite mostron que crèis toujour, plan-planet de quàuqui milimètre cado annado. Es un rode que se ié poudèn passeja, emé de camin marca pèr de restanco e de bancau. Lou patrimòni religious prepauso d’estapo : lou priéurat Santo-Ventùri que fuguè basti au siècle dès-e-seten e l’Ermitage Sant-Ser em’uno capeletto meravihouso bastido dins lou perloungamen d’uno baumo pèr pas óublida l’ermitan dóu siècle cinquen que se ié venguè assousta. Au pue di Mousco, bello cimo, avèn uno visto imprenablo sus lou païs de z-Ais. Quand lou tèms es larg, se vèi la mar, lou Ventour e lis Aup. Aquéu rode es un paradis pèr aquéli que se passejon d’à pèd e particulieramen pèr li vetetisto. Es poussible de faire lou tour de la mountagno en dous jour. N’en fau aprouficha tant que lou poudèn faire estènt qu’emé la calourasso, i’a de restricioun e souvènti-fes es enebi de se ié ana passeja. Es de saupre que la colo santo Ventùri paguè lou tribut à naturo à causo d’encèndi destrùssi. Lou mounde di velò se regalon lis uei mai tambèn lou nas bono-di lis óudour de roumanin, de ferigoulo e de lavande sauvajo. Ansin, la fourtaresso se laisso dounta pèr li vetetisto e fuguè inmourtalisado vuetanto sèt fes pèr Pau Cézanne, que nasquè à z-Ais-de-Prouvènço e que faguè counèisse lou Ventùri dins lou mounde entié. Aquelo mountagno es l’image de founs sus moun ourdinatour e ié siéu proun estaca. I porto de z-Ais-de-Prouvènço, la doursalo roucassouso impausanto de verticalita que la vesèn de luen farguè sa propro legèndo de bèuta, d’acuiènço e d’eternita. Alor balancés pas e venès, vautre tambèn un Venturié vo ‘no Venturiero. Soulide.Ai ! las, aro se fau dessepara. Vous doune rendès-vous la semano venènto. D’eici aqui vous souvète la santa e la pas pèr teni targo i marrit vènt. Vous brassège amistousamen. Brave mounde, adissias.
Felip


</description>
      <content:encoded><![CDATA[<strong>Votre chronique en Occitan proposée par Felip REIG "Lis Ermas" sur Radio Nîmes tous les mercredis à 6h00, 13h30, 19h00.</strong>
<span>_____________________________________________________________________________________</span>




<span>Cette semaine : "LOU MOUNT VENTÙRI"<br /><br />Bràvis ami, lou Felip vous souveto lou bon-jour… Venèn tóuti de quauco part. De l’endré mounte sian nascu, aquéli mounte avèn passa de tèms dins nosto vido, mounte avèn viscu mai o mens de tèms, d’endré qu’avèn pouscu vesita, n’i’a toujour que soun à la sousto dins nòsti pensado, dins noste cor. D’à mesuro que fasèn d’avans dins l’age, acò se preciso, la seleicioun se fa naturalamen e de cop que i’a un endré vèn au cèntre de nòstis interès, un liò que nous represènto e que vèn un simbole identitàri pèr nautre. Couneiguère iéu tambèn aquéu sentimen d’atiramen. Verai cade cop que me gandisse à z-Ais-de-Prouvènço, d’autant luen que pode destria la siloueto que segnourejo la campagno sestiano, acò me fai frenesoun. E quand vène de Marsiho es encaro pièje, l’estampaduro de la mountagno que la vesèn de proufiéu es encaro mai majestuouso. Hòu ! capelan blanc, vese que vous ai pancaro di de que vous parlave. S’agis tout simplamen dóu mount Ventùri, vo de la colo de Santo Venturo, coume voulès. D’à mesuro dóu debana dóu tèms, au fiéu di siècle i’aguè de trafourmacioun impourtanto e venguè uno icono inmourtalo bono-di un fube d’artisto. Soun noum changè pièi. Au siècle tregen e jusqu’au siècle dès-e-seten ié meteguèron la « mountagno Santo-Ventùri » pèr l’encauso d’uno ativeta religiouso. La tournèron bateja mai simplamen « Santo-Vitòri » au siècle dès-e-nouven en referènci à la vitòri dóu Conse rouman Marius en 102 avans noste tèms, contro li Cimbre e li Téutoun. Acò se passè au pèd de l’ilustro mountagno. Pamens es lou noum de mount Ventùri que subre-viéu despièi lou siècle dès-e-seten. (zique). Alor, quand ère pichot ère dins lou pensionnat de moungeto de Sant-Toumas à z-Ais-de-Prouvènço e aquéli sorre nous avien fa mounta en aut de la colo en seguissènt la pisto bluio, crese, jusqu’au pèd de la crous de Prouvènço que me semblè gigantasso. Aprenguère, i’a pas gaire de tèms qu’à la cimo, mant uno crous se sucediguèron e que la que i’es vuei es de metau e auto de dès-e-nòu mètre e sarié estado enaurado peraqui en 1875. Fuguè eregido bono-di ‘no souscripcioun publico à l’iniciativo de l’abat Meissonnnier pèr gramacia lou cèu d’aguè assousta lou relarg di malastre pendènt la guerro contro li Prùssi. Es un simbole mage pèr Prouvènço coume lou Ventour e la santo Baumo, aquelo colo qu’ispirè Cezanne e que soun autour testèjo li milo vounge mètre. E se dis que d’óusservacioun pèr satelite mostron que crèis toujour, plan-planet de quàuqui milimètre cado annado. Es un rode que se ié poudèn passeja, emé de camin marca pèr de restanco e de bancau. Lou patrimòni religious prepauso d’estapo : lou priéurat Santo-Ventùri que fuguè basti au siècle dès-e-seten e l’Ermitage Sant-Ser em’uno capeletto meravihouso bastido dins lou perloungamen d’uno baumo pèr pas óublida l’ermitan dóu siècle cinquen que se ié venguè assousta. Au pue di Mousco, bello cimo, avèn uno visto imprenablo sus lou païs de z-Ais. Quand lou tèms es larg, se vèi la mar, lou Ventour e lis Aup. Aquéu rode es un paradis pèr aquéli que se passejon d’à pèd e particulieramen pèr li vetetisto. Es poussible de faire lou tour de la mountagno en dous jour. N’en fau aprouficha tant que lou poudèn faire estènt qu’emé la calourasso, i’a de restricioun e souvènti-fes es enebi de se ié ana passeja. Es de saupre que la colo santo Ventùri paguè lou tribut à naturo à causo d’encèndi destrùssi. Lou mounde di velò se regalon lis uei mai tambèn lou nas bono-di lis óudour de roumanin, de ferigoulo e de lavande sauvajo. Ansin, la fourtaresso se laisso dounta pèr li vetetisto e fuguè inmourtalisado vuetanto sèt fes pèr Pau Cézanne, que nasquè à z-Ais-de-Prouvènço e que faguè counèisse lou Ventùri dins lou mounde entié. Aquelo mountagno es l’image de founs sus moun ourdinatour e ié siéu proun estaca. I porto de z-Ais-de-Prouvènço, la doursalo roucassouso impausanto de verticalita que la vesèn de luen farguè sa propro legèndo de bèuta, d’acuiènço e d’eternita. Alor balancés pas e venès, vautre tambèn un Venturié vo ‘no Venturiero. Soulide.<br /><br />Ai ! las, aro se fau dessepara. Vous doune rendès-vous la semano venènto. D’eici aqui vous souvète la santa e la pas pèr teni targo i marrit vènt. Vous brassège amistousamen. Brave mounde, adissias.<br /></span>
<span>Felip</span>


]]></content:encoded>
      <pubDate>Mon, 12 Oct 2026 09:31:00 +0000</pubDate>
      <enclosure url="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/audios/6accae7a873282.72963160.mp3" type="audio/mpeg" length="10106840"/>
      <itunes:title>LOU MOUNT VENTÙRI - LIS ERMAS</itunes:title>
      <itunes:image href="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/photos/rss/6accaa2f197cd7.88847473.png"/>
    </item>
    <item>
      <title>LOU MARIDAGE DE FREDERI MISTRAL - LIS ERMAS</title>
      <link>https://www.radionimes.fr/podcasts/lou-maridage-de-frederi-mistral-lis-ermas-2264</link>
      <guid isPermaLink="false">76eae5d648fa97b8ab42f9652c623f641cca6b31</guid>
      <description>Votre chronique en Occitan proposée par Felip REIG "Lis Ermas" sur Radio Nîmes tous les mercredis à 6h00, 13h30, 19h00.
_____________________________________________________________________________________




Cette semaine : "LOU MARIDAGE DE FREDERI MISTRAL"
Bràvis ami, lou Felip vous souveto lou bon-jour… Au mes de setèmbre finissènt, lis afiha dóu Felibrige se gandiguèron en Arle pèr celebra l’anniversàri cènt cinquanten dóu maridage de Frederi Mistral e de Marìo Rivière. Se souvenèn tóuti d’aquelo letro que lou Mèstre escriguè à Roumaniho, quand soun oustau maianen fuguè basti, escriguè : « lou nis es fa , ié manco pas que l’aucèu ». Aquel aucèu, Mistral l’anè destouca à Dijoun, en Bourgougno. E lou 27 de setèmbre 2026, i’avié tout-bèu-just cènt cinquanto an d’acò. L’idèio venguè au rèire-capoulié Pèire Fabre d’ourganisa ‘no journado pèr se ramenta d’aquel evenimen. Premié nous recamperian d’ouro au Museon arlaten. Aqui, Pèire Fabre alarguè ‘no coumunicacioun sus la preparacioun e l’ourganisacioun de la fèsto nouvialo. Noste counfraire majourau presentè li persouno presènto, li nòvi e sa famiho, li catau e lis ami. Lou pouèto, coume ié disié sa futuro femo, avié quaranto-siès an, mentre que Marìo manjave dins si dès-e-vuech an. Mistral partiguè de Maiano lou 21 de setèmbre e ié falié resta dins lou trin pendènt vuech ouro avans que d’arriba à Dijoun. Pèr dire lou verai, couneissié Maurise, lou paire de Marìo desempièi 1859, d’abord que se rescountrèron à Paris. Part acò, quand Mistral escriguè lou Pouèmo dóu Rose, faguè le remountado e la deciso emé li batelié pèr counèisse soun mestié, sis abitudo, si cresènço, si cregno e Maurise Rivière ié baiè un fube d’entre-signe. Basto, un cop rendu à Dijoun, Mistral s’anè louja à l’oustalarié dóu Nord. Lou fraire de Marìo, que ié disien tambèn Frederi èro assènt estènt qu’èro lou fihòu de Mistral que i’avié baia d’ajudo pèr fin que fuguèsse engaja pèr faire lou mestié de piloutin, pèr mena li batèu. Acò avié marcha d’un biais de requisto e Frederi, lou fraire de Marìo, partiguè pèr sege mes de vouiage luen de Franço. Lou majourau Pèire Fabre nous countè pièi pèr lou menut l’istòri de la bague de fiançaio que Mistral óufriguè à Marìo.
 
àItv Pèire Fabre.Coume l’entenderias, à la demando generalo, li dicho se faguèron en francés. Es toujour que mai mal-eisa de charra en lengo se se voulèn durbi au mounde. Es ansin. Pèr clava sus la bago dis acourdaio, fau dire qu’à la mort de soun espous, Marìo voulié rèndre la bago au Felibrige. En fin finalo, la gardavo e es soulamen après que Marìo se mouriguè que la bago tournè au Felibrige e sara Frederi Mistral Nebout que la dounara au museon de Dijoun que la prestè cinq an de tèms au Museon Arlaten. Vaqui. Lou counferencié nous diguè que dintre li counvida e li temouin i’avié Fèlis Gras, Ansèume Matiéu, Teoudor Aubanèu e l’aurre. En tout, i’avié vint-e-sièis counvida à n’aquéu maridage.
En seguido, la troupeto di Felibre e noun felibre se recampèron dins la salo d’ounour de la Coumuno mounte pèr coumença, la sendi de Prouvènço, la majouralo Sabino Mistral legiguè un doucumen d’epoco estènt que Mistral demandè lou counsentimen de sa maire pèr se marida.
 
àItv Sabino Mistral.Sènso faire d’alòngui, Mandi Graillon, premiero ajouncho au maire d’Arle, Pàtris de Carolis, faguè, elo, la leituro de l’ate de maridage coume fuguè prounouncia i’a cènt cinquanto an.
àItv Mandi Graillon.Pèr acaba li temouniage, anarian à l’abadialo Sant-Trefume, ounte lou paire Miquèu Desplanches, majourau dóu Felibrige e reitour dóu santuàri de Nosto-Damo dóu Lau, legiguè l’oumelìo alargado, i’a cènt cinquanto an, pèr l’abat Jan-Marìo Bizouard.
àItv paire Michèu Desplanches.La journado s’acabè à l’oustalarié Mercure d’Arle mounte li Felibre avien previst uno felibrejado mounte se cantè, legiguè vo countè lou cant nouviau, un recuei de pouèmo e cansoun que fuguèron óufert à Marìo e Frederi pèr celebra soun maridage. Visquerian en aquelo óucasioun un moumen prefoudamen freirenau.Soulide.Vaqui, aro se fau dessepara. Vous doune rendès-vous la semano venènto. D’eici aqui avanças d’un pas lèri e tenès-vous fièr e gaiard. Vous brassège amistousamen. Brave mounde, adissias.
Felip


</description>
      <content:encoded><![CDATA[<strong>Votre chronique en Occitan proposée par Felip REIG "Lis Ermas" sur Radio Nîmes tous les mercredis à 6h00, 13h30, 19h00.</strong>
<span>_____________________________________________________________________________________</span>




<span>Cette semaine : "LOU MARIDAGE DE FREDERI MISTRAL"</span>
<br />Bràvis ami, lou Felip vous souveto lou bon-jour… Au mes de setèmbre finissènt, lis afiha dóu Felibrige se gandiguèron en Arle pèr celebra l’anniversàri cènt cinquanten dóu maridage de Frederi Mistral e de Marìo Rivière. Se souvenèn tóuti d’aquelo letro que lou Mèstre escriguè à Roumaniho, quand soun oustau maianen fuguè basti, escriguè : « lou nis es fa , ié manco pas que l’aucèu ». Aquel aucèu, Mistral l’anè destouca à Dijoun, en Bourgougno. E lou 27 de setèmbre 2026, i’avié tout-bèu-just cènt cinquanto an d’acò. L’idèio venguè au rèire-capoulié Pèire Fabre d’ourganisa ‘no journado pèr se ramenta d’aquel evenimen. Premié nous recamperian d’ouro au Museon arlaten. Aqui, Pèire Fabre alarguè ‘no coumunicacioun sus la preparacioun e l’ourganisacioun de la fèsto nouvialo. Noste counfraire majourau presentè li persouno presènto, li nòvi e sa famiho, li catau e lis ami. Lou pouèto, coume ié disié sa futuro femo, avié quaranto-siès an, mentre que Marìo manjave dins si dès-e-vuech an. Mistral partiguè de Maiano lou 21 de setèmbre e ié falié resta dins lou trin pendènt vuech ouro avans que d’arriba à Dijoun. Pèr dire lou verai, couneissié Maurise, lou paire de Marìo desempièi 1859, d’abord que se rescountrèron à Paris. Part acò, quand Mistral escriguè lou Pouèmo dóu Rose, faguè le remountado e la deciso emé li batelié pèr counèisse soun mestié, sis abitudo, si cresènço, si cregno e Maurise Rivière ié baiè un fube d’entre-signe. Basto, un cop rendu à Dijoun, Mistral s’anè louja à l’oustalarié dóu Nord. Lou fraire de Marìo, que ié disien tambèn Frederi èro assènt estènt qu’èro lou fihòu de Mistral que i’avié baia d’ajudo pèr fin que fuguèsse engaja pèr faire lou mestié de piloutin, pèr mena li batèu. Acò avié marcha d’un biais de requisto e Frederi, lou fraire de Marìo, partiguè pèr sege mes de vouiage luen de Franço. Lou majourau Pèire Fabre nous countè pièi pèr lou menut l’istòri de la bague de fiançaio que Mistral óufriguè à Marìo.
<span> </span>
<span><span><span>à</span></span>Itv Pèire Fabre.<br />Coume l’entenderias, à la demando generalo, li dicho se faguèron en francés. Es toujour que mai mal-eisa de charra en lengo se se voulèn durbi au mounde. Es ansin. Pèr clava sus la bago dis acourdaio, fau dire qu’à la mort de soun espous, Marìo voulié rèndre la bago au Felibrige. En fin finalo, la gardavo e es soulamen après que Marìo se mouriguè que la bago tournè au Felibrige e sara Frederi Mistral Nebout que la dounara au museon de Dijoun que la prestè cinq an de tèms au Museon Arlaten. Vaqui. Lou counferencié nous diguè que dintre li counvida e li temouin i’avié Fèlis Gras, Ansèume Matiéu, Teoudor Aubanèu e l’aurre. En tout, i’avié vint-e-sièis counvida à n’aquéu maridage.</span>
<span><br />En seguido, la troupeto di Felibre e noun felibre se recampèron dins la salo d’ounour de la Coumuno mounte pèr coumença, la sendi de Prouvènço, la majouralo Sabino Mistral legiguè un doucumen d’epoco estènt que Mistral demandè lou counsentimen de sa maire pèr se marida.</span>
<span><span><span> </span></span></span>
<span><span><span>à</span></span>Itv Sabino Mistral.<br />Sènso faire d’alòngui, Mandi Graillon, premiero ajouncho au maire d’Arle, Pàtris de Carolis, faguè, elo, la leituro de l’ate de maridage coume fuguè prounouncia i’a cènt cinquanto an.</span>
<span><br /><span><span>à</span></span>Itv Mandi Graillon.<br />Pèr acaba li temouniage, anarian à l’abadialo Sant-Trefume, ounte lou paire Miquèu Desplanches, majourau dóu Felibrige e reitour dóu santuàri de Nosto-Damo dóu Lau, legiguè l’oumelìo alargado, i’a cènt cinquanto an, pèr l’abat Jan-Marìo Bizouard.</span>
<span><br /><span><span>à</span></span>Itv paire Michèu Desplanches.<br />La journado s’acabè à l’oustalarié Mercure d’Arle mounte li Felibre avien previst uno felibrejado mounte se cantè, legiguè vo countè lou cant nouviau, un recuei de pouèmo e cansoun que fuguèron óufert à Marìo e Frederi pèr celebra soun maridage. Visquerian en aquelo óucasioun un moumen prefoudamen freirenau.<br />Soulide.<br /><br /></span><span>Vaqui, aro se fau dessepara. Vous doune rendès-vous la semano venènto. D’eici aqui avanças d’un pas lèri e tenès-vous fièr e gaiard. Vous brassège amistousamen. Brave mounde, adissias.<br /></span>
<span>Felip</span>


]]></content:encoded>
      <pubDate>Mon, 12 Oct 2026 09:23:00 +0000</pubDate>
      <enclosure url="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/audios/6accaf0ce7a2a9.85579268.mp3" type="audio/mpeg" length="19252416"/>
      <itunes:title>LOU MARIDAGE DE FREDERI MISTRAL - LIS ERMAS</itunes:title>
      <itunes:image href="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/photos/rss/6acca7bf9bd6e4.60880305.png"/>
    </item>
    <item>
      <title>LA VIA DOMITIA - LIS ERMAS</title>
      <link>https://www.radionimes.fr/podcasts/la-via-domitia-lis-ermas-2263</link>
      <guid isPermaLink="false">ef1d0e9c053c86c5f0712a69515cdf83f4fea540</guid>
      <description>Votre chronique en Occitan proposée par Felip REIG "Lis Ermas" sur Radio Nîmes tous les mercredis à 6h00, 13h30, 19h00.
_____________________________________________________________________________________




Cette semaine : "LA VIA DOMITIA"



Bràvis ami, lou Felip vous souveto lou bon-jour… Vuei, vous vole parla de la Via Domitia. Es un sujèt que tóuti counèisson d’un biais generau, pamens i’a forço fourçado de causo que demoron un brigoun mau-couneigudo. Fau dire que i’a toujour que mai de mounde que coustejo la Via Domitia d’à velò e n’en vesèn de cop que i’a dins moun vilage à Mandiuel. Vènon pèr vèire li bouino miliàri e assaja de legi lis iscripcioun lapidàri que ié soun escrincelado. Aquélis epigrafe barrulaire soun curious que-noun-sai e sa passioun es countagiouso. Pèr quant à iéu, tout coumencè ‘mé mi cargo municipalo d’elegi à la culturo e i tradicioun. Aguère l’óucasioun de me pausa de questioun à l’entour di got de Vicarello. Aquéli got fuguèron fabrica au siècle premié de noste tèms. Soun en argènt e tres fuguèron descubert en 1852 e lou darrié en 1863. Ço remirable es qu’an la formo d’uno bouino miliàri e que drèisson la liste dis estapo e li distanço d’un itineràri que vai de Gadès, proche Cadis en Espagno jusqu’à Roumo en passant pèr lou Miejour di Gaulo. Es uno provo istourico que noun se pòu refuta, dounc irrefragablo. Basto aquelo Via Domitia fai lou liame entre lis Aup e li Pirenèu. L’assouciacioun Via Domitia fuguè creado en 1985 pèr Felipe Lamour e aguè lèu fa d’atira d’arqueoulogue, d’istourian e mounde de la poulitico. Nautre anan resta en foro de l’istòri e de sis avatar pèr vèire dins la decano di routo d’encò nostre que fai traço dins nosto istòri, uno provo d’un passat que lou poudèn lausenja.
D’efèt es la routo antico la mai anciano de Franço que sa bastisoun coumencè en 118 avans noste tèms e lou noum d’aquelo vìo que traverso la Gaulo narbounenco vèn de lou que n’aguè l’idèio : lou conse Cneus Domitia Ahenob’arbus que nasquè de-vers 165 avans noste tèms e mouriguè en 104 avans noste tèms. Coume que siegue aquelo Via Domitia es à l’óurigino de la revoulucioun di trasport pèr vìo de terro. Emai aquelo vìo fuguèsse pas enquitranado tout de-long, fau bèn recounèisse qu’aquéu biais de traspourta es esta uno ennouvacioun vertadiero. Forço vilo e vilage espeliguèron en ribo de la routo. Pamens de mounde venguèron de rapino e lou bregandage de routo aguè pèr counsequènci de vèire d’endré mounte lou mounde s’en alunchèron.
Tout de long de la Via Domitia, li distanço soun espremido en milo rouman, à quicon proche, un milo rouman vau un kiloumètre quatre-cènt vuetanto un mètre (1,481 km) e de pichòti diferènci podon aparèisse d’un got de Vicarello à l’autre. Pèr eisèmple, la distanço Nime à Bèu-Caire, Nem’ausus- Ug’ernum, douno 15 milo sus Vicarello I e III e 16 sus Vicarello II e IV. Acò mostro la fiableta dóu pres-fa coumpli pèr li rouman. Dounc, regulieramen, li Rouman meteguèron de bouino miliàri pèr assabenta lou mounde sus sa pousicioun. Mai de nounanto bouino soun counservado dins de museon vo soun encaro en plaço. Li Rouman faguèron pas soun-que de routo. Èron li premié pèr faire de mapo geougrafico que li sounavon itinerariae pictae (itinerarié picté) que vòu dire itineràri pinta. Pèr tourna i bouino, cade emperaire meteguè en plaço de bouino miliàri e encò nostre en coumençant pèr lou premié, Cneus Domitia Ahenob’arbus, segui pèr Aguste, pièi Tibèri, en seguido Glaude e Antòni lou Pïous. Sus li bouino, lou noum de l’Emperaire es toujour segui de Cesar. Aquéu Cesar a pas rèn de vèire emé lou Jùli. Es ni mai ni mens un titre pouliti e ounourifi óuficiau, coustitutiéu de la titulaturo emperialo roumano. Es de remarca que dóu tèms d’Ahenobarbus, Cesar que jamai fuguè emperaire èro pancaro nascu. Sus la bouino VI de Mandiuel poudèn legi : « Tibèri Cesar Aguste / Fiéu dóu divin Aguste / Grand Pountife / Vesti de la puissanço tribuniciano pèr la trento-tresenco fes / L’a basti e / Restaura ». Cade emperaire leissè sa marca dus li bouino : aquéli de Tibèri soun prismatico, li de Glaude an un cartouche carra, lou cartouche es l’endré mounte lis iscripcioun soun en relèu ; li d’Antòni lou Pïous an la baso carrado etc. En fin finalo l’ensignamen que fau tira d’aquelo Via Domitia es que sian tóuti liga pèr un passat e un presènt, e de dela, subre-que-tout avèn un destin, uno astrado coumuno de parteja. Soulide.
Aro se fau dessepara. Vous doune rendès-vous la semano venènto. D’eici aqui vous souvète la santa e la pas pèr teni targo i marrit vènt. Vous brassège amistousamen. Brave mounde, adissias.
Felip</description>
      <content:encoded><![CDATA[<strong>Votre chronique en Occitan proposée par Felip REIG "Lis Ermas" sur Radio Nîmes tous les mercredis à 6h00, 13h30, 19h00.</strong>
<span>_____________________________________________________________________________________</span>




<span>Cette semaine : "LA VIA DOMITIA"</span>



<p>Bràvis ami, lou Felip vous souveto lou bon-jour… Vuei, vous vole parla de la Via Domitia. Es un sujèt que tóuti counèisson d’un biais generau, pamens i’a forço fourçado de causo que demoron un brigoun mau-couneigudo. Fau dire que i’a toujour que mai de mounde que coustejo la Via Domitia d’à velò e n’en vesèn de cop que i’a dins moun vilage à Mandiuel. Vènon pèr vèire li bouino miliàri e assaja de legi lis iscripcioun lapidàri que ié soun escrincelado. Aquélis epigrafe barrulaire soun curious que-noun-sai e sa passioun es countagiouso. Pèr quant à iéu, tout coumencè ‘mé mi cargo municipalo d’elegi à la culturo e i tradicioun. Aguère l’óucasioun de me pausa de questioun à l’entour di got de Vicarello. Aquéli got fuguèron fabrica au siècle premié de noste tèms. Soun en argènt e tres fuguèron descubert en 1852 e lou darrié en 1863. Ço remirable es qu’an la formo d’uno bouino miliàri e que drèisson la liste dis estapo e li distanço d’un itineràri que vai de Gadès, proche Cadis en Espagno jusqu’à Roumo en passant pèr lou Miejour di Gaulo. Es uno provo istourico que noun se pòu refuta, dounc irrefragablo. Basto aquelo Via Domitia fai lou liame entre lis Aup e li Pirenèu. L’assouciacioun Via Domitia fuguè creado en 1985 pèr Felipe Lamour e aguè lèu fa d’atira d’arqueoulogue, d’istourian e mounde de la poulitico. Nautre anan resta en foro de l’istòri e de sis avatar pèr vèire dins la decano di routo d’encò nostre que fai traço dins nosto istòri, uno provo d’un passat que lou poudèn lausenja.</p>
<p>D’efèt es la routo antico la mai anciano de Franço que sa bastisoun coumencè en 118 avans noste tèms e lou noum d’aquelo vìo que traverso la Gaulo narbounenco vèn de lou que n’aguè l’idèio : lou conse Cneus Domitia Ahenob’arbus que nasquè de-vers 165 avans noste tèms e mouriguè en 104 avans noste tèms. Coume que siegue aquelo Via Domitia es à l’óurigino de la revoulucioun di trasport pèr vìo de terro. Emai aquelo vìo fuguèsse pas enquitranado tout de-long, fau bèn recounèisse qu’aquéu biais de traspourta es esta uno ennouvacioun vertadiero. Forço vilo e vilage espeliguèron en ribo de la routo. Pamens de mounde venguèron de rapino e lou bregandage de routo aguè pèr counsequènci de vèire d’endré mounte lou mounde s’en alunchèron.</p>
<p>Tout de long de la Via Domitia, li distanço soun espremido en milo rouman, à quicon proche, un milo rouman vau un kiloumètre quatre-cènt vuetanto un mètre (1,481 km) e de pichòti diferènci podon aparèisse d’un got de Vicarello à l’autre. Pèr eisèmple, la distanço Nime à Bèu-Caire, Nem’ausus- Ug’ernum, douno 15 milo sus Vicarello I e III e 16 sus Vicarello II e IV. Acò mostro la fiableta dóu pres-fa coumpli pèr li rouman. Dounc, regulieramen, li Rouman meteguèron de bouino miliàri pèr assabenta lou mounde sus sa pousicioun. Mai de nounanto bouino soun counservado dins de museon vo soun encaro en plaço. Li Rouman faguèron pas soun-que de routo. Èron li premié pèr faire de mapo geougrafico que li sounavon itinerariae pictae (itinerarié picté) que vòu dire itineràri pinta. Pèr tourna i bouino, cade emperaire meteguè en plaço de bouino miliàri e encò nostre en coumençant pèr lou premié, Cneus Domitia Ahenob’arbus, segui pèr Aguste, pièi Tibèri, en seguido Glaude e Antòni lou Pïous. Sus li bouino, lou noum de l’Emperaire es toujour segui de Cesar. Aquéu Cesar a pas rèn de vèire emé lou Jùli. Es ni mai ni mens un titre pouliti e ounourifi óuficiau, coustitutiéu de la titulaturo emperialo roumano. Es de remarca que dóu tèms d’Ahenobarbus, Cesar que jamai fuguè emperaire èro pancaro nascu. Sus la bouino VI de Mandiuel poudèn legi : « Tibèri Cesar Aguste / Fiéu dóu divin Aguste / Grand Pountife / Vesti de la puissanço tribuniciano pèr la trento-tresenco fes / L’a basti e / Restaura ». Cade emperaire leissè sa marca dus li bouino : aquéli de Tibèri soun prismatico, li de Glaude an un cartouche carra, lou cartouche es l’endré mounte lis iscripcioun soun en relèu ; li d’Antòni lou Pïous an la baso carrado etc. En fin finalo l’ensignamen que fau tira d’aquelo Via Domitia es que sian tóuti liga pèr un passat e un presènt, e de dela, subre-que-tout avèn un destin, uno astrado coumuno de parteja. Soulide.</p>
<p>Aro se fau dessepara. Vous doune rendès-vous la semano venènto. D’eici aqui vous souvète la santa e la pas pèr teni targo i marrit vènt. Vous brassège amistousamen. Brave mounde, adissias.</p>
<p>Felip</p>]]></content:encoded>
      <pubDate>Mon, 12 Oct 2026 08:49:00 +0000</pubDate>
      <enclosure url="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/audios/6acca57788f097.39864653.mp3" type="audio/mpeg" length="12956898"/>
      <itunes:title>LA VIA DOMITIA - LIS ERMAS</itunes:title>
      <itunes:image href="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/photos/rss/6acca576bb0ca9.86543884.png"/>
    </item>
    <item>
      <title>La Santo-Estello de Sant-Gile - LIS ERMAS</title>
      <link>https://www.radionimes.fr/podcasts/la-santo-estello-de-sant-gile-lis-ermas-2212</link>
      <guid isPermaLink="false">ab58fef932dce4041bafe8d29c4a18b61432a76c</guid>
      <description>Votre chronique en Occitan proposée par Felip REIG "Lis Ermas" sur Radio Nîmes tous les mercredis à 6h00, 13h30, 19h00.
_____________________________________________________________________________________



Cette semaine : "La Santo-Estello de Sant-Gile"Bràvis ami, lou Felip vous souvèto en tóuti lou bon-jour… Dóu 24 au 26 de mai 2026, se debanè dins la viloto de Sant-Gile de Gard, lou Coungrès santestelen dóu Felibrige que lou darrié cop que s’ié proudusié fuguè en 1909. Moussu Eddi Valadier, maire de la vilo que se vòu èstre la porto de Camargo, n’avié fa la demando au Capoulié dóu Felibrige En Paulin Reynard. Lou maire e lou municipe èron urous de recebre aquéu rassemblamen que soun ourganisacioun fuguè beilejado pèr la felibresso manteneiris Catia Bagliòni e l’escolo mistralenco La Sant-Gilenco. Tout coumencè tre lou divèndre dins li paret de l’escolo primàri Jùli Ferry. Lou Capoulié venguè au rescontre dis escoulan qu’aquéu jour d’aqui avien esta rejoun pèr quaranto-cinq àutris escoulan de l’escolo Louïs Pergaud de Rafèle-lis-Arle. Li pichot se leissèron embarca pèr li prepaus estrambourdant dóu Capoulié e tóuti èron en aio au moumen que lou chèfe di Felibre sourtiguè d’un sa la Coupo di Catalan. Qunto joio e qunt estrambord ! Touca la Coupo de si man èro pèr éli coume la realisacioun d’un pantai tant pèr li pichot que pèr si proufessour. À la fin dóu tantost, la Santo-Estello que la premiero fes se debanè en 1876 – dounc cènt cinquanto en rèire –, fuguè inagurado óuficialamen, durbènt quatre jour de fèsto emé de sesiho de travai, d’espousicioun, de councert, de passo-carriero, de counferènci e d’espetacle dins lis areno sant-gilenco. Li ciéutadan faguèron d’acuiènço calourènto i felibre e se vesié passeja pèr carriero de poulìdis Arlatenco, de pervenco, de cigalo d’argènt e de cigalo d’or. Tóuti pousquèron vesita tambèn la glèiso abadialo mounte se trobo lou toumbèu de sant Gile que lou rèi Louïs lou IXen ié venguè rèndre óumage mant un cop, emé lis entre-signe alarga pèr Michèu Durand-Rougié, presidènt de la soucieta d’Arqueoulougìo e de l’Acadèmi de Sant-Gile e Camargo. Li sesiho de travai tradiciounalo fuguèron coumplido coume se dèu lou dissate. Franc d’acò, li moumen mai impourtant fuguèron l’espetacle « La Camargo dóu Marqués », emé de demoustracioun taurino e li jo di gardian pourgi pèr la valènto Nacioun Gardiano e soun Capitàni e rèire-felen de Folcò de Barouncèlli, Berengié Aubanèu. Poulit espetacle presenta pèr Franço Simian, mena rede pèr li cavalié e cavaliero e saluda pèr li picamen de man dóu publi noumbrous. Lou dimenche, après la messo celebrado pèr lou curat de Sant-Gile e pèr lou paire e majourau Michèu Desplanches, un passo-carriero gigantas traversè la vilo gardeso. Lou serpatas uman arribè pièi is areno pèr parteja lou got de l’amista après li dicho di catau. À jour fali, se debanè dins lis areno la tradiciounalo Court d’Amour presentado pèr lou flame majourau dóu Felibrige Andriéu Gabriel e presidado, coume de coustumo, pèr la rèino dóu Felibrige, Camiho Hotteman. Cado mantenènço presentè un group e tóuti ounourèron la memòri di troubadou de sis àvi e de soun relarg. Lou dilun de matin li Felibre se recampèron au Pavihoun de la Culturo e dóu Patrimòni pèr l’acamp generau dóu Felibrige. Dintre li moumen maje i’avié l’eleicioun dóu Capoulié que quàsi tóuti i’acourdèron sa fisanço pèr li quatro annado venènto. Lou Baile dóu Felibrige qu’enjusqu’aro èro l’estimable felibre-majourau varés Pèire Imbert vouguè baia lou flambèu e lou Capoulié chausiguè lou majourau bas-aupin Reinié Martel pèr óucupa aquelo auto-founcioun. Bèn astru en éli en longo-mai ! La Taulejado soulenno de la Coupo se debanè encò de la manado sant-gilenco Conti, au mas de Cerié, mounte dóu cènt sieissanto persouno s’èron entaulado emplissènt la salo. Aqui fuguèron nouma li recipiendàri di letro de felicitacioun, li pèr li cigalo de mèstro d’obro e tres majourau nouvelàri, li mèstro d’obro : Crestian Andrieux atuau sendi d’Auvergno, lou mèstre en Gai-sabé Pàtri Chamel d’Aquitàni e Jòrgi Giraud de Sant-Troupés. Venguè lou moumen di brinde e l’óucasioun pèr tóuti aquéli que lou vouguèron de béure à la Coupo, lou sant grasau. Pèr ço qu’es dis espousicioun, n’i’avié tres, la premiero à la mediatèco Emile Cazelles pèr ounoura l’obro e la memòri dóu felibre-carretié sant-gilen Guihaume Laforêt, mentre que dos àutris espousicioun se partejavon la grand salo Jan Cazelles, l’uno presentado pèr la majouralo Anoliso Chevalier e counsacrado au manadié-foutougrafe Pèire Aubanèu e i manado sant-gilenco, l’autro à la presentacioun de coustume arlaten alestido pèr l’especialisto de la questioun, lou felibre Guihaume Chavalier. Pèr clava lou coungrès felibren, lou dimars fuguè counsacra à l’escourregudo que li felibre faguèron au castèu d’Espeiran, que counservo à la sousto dis auvàri lis archivo numerico de Franço qu’Andriéu Chamson, academician e majourau dóu Felibrige n’en fuguè lou direitour naciounau. Lou darrier eiretié dóu castèu fuguè Guihaume Sabatier que vouguè lega lou castèu à-n-Andriéu Chamson que ié counseiè de lou douna pulèu is archiéu de Franço, ço que fuguè fa. Uno counferènci di dos voues alargado pèr Michelino Cellier, biougrafo óuficialo de Chamson e pèr lou majourau qu’es voste servitour moustrè l’amour de Chamson pèr la lengo d’o e la pouësìo e de qunt biais Mistral venguè ‘no amiro pèr Chamson. Li felibre partajèron un darrié repas que clavè aquelo poulido Santo-Estello 2026 à Sant-Gile, mounte segnourejè l’amista, à flour de camin de la fe felibrenco e de l’autenticita. Soulide.Vaqui, aro es acaba, vous doune rendès-vous la semano venènto. D’eici aqui, tenès-vous fièr e gaiard. Vous brassège amistousamen. Brave mounde, adissias.

Felip



</description>
      <content:encoded><![CDATA[<span>Votre chronique en Occitan proposée par Felip REIG "Lis Ermas" sur Radio Nîmes tous les mercredis à 6h00, 13h30, 19h00.</span>
<span>_____________________________________________________________________________________</span>



<span>Cette semaine : "La Santo-Estello de Sant-Gile"<br /><br />Bràvis ami, lou Felip vous souvèto en tóuti lou bon-jour… Dóu 24 au 26 de mai 2026, se debanè dins la viloto de Sant-Gile de Gard, lou Coungrès santestelen dóu Felibrige que lou darrié cop que s’ié proudusié fuguè en 1909. Moussu Eddi Valadier, maire de la vilo que se vòu èstre la porto de Camargo, n’avié fa la demando au Capoulié dóu Felibrige En Paulin Reynard. Lou maire e lou municipe èron urous de recebre aquéu rassemblamen que soun ourganisacioun fuguè beilejado pèr la felibresso manteneiris Catia Bagliòni e l’escolo mistralenco La Sant-Gilenco. Tout coumencè tre lou divèndre dins li paret de l’escolo primàri Jùli Ferry. Lou Capoulié venguè au rescontre dis escoulan qu’aquéu jour d’aqui avien esta rejoun pèr quaranto-cinq àutris escoulan de l’escolo Louïs Pergaud de Rafèle-lis-Arle. Li pichot se leissèron embarca pèr li prepaus estrambourdant dóu Capoulié e tóuti èron en aio au moumen que lou chèfe di Felibre sourtiguè d’un sa la Coupo di Catalan. Qunto joio e qunt estrambord ! Touca la Coupo de si man èro pèr éli coume la realisacioun d’un pantai tant pèr li pichot que pèr si proufessour. À la fin dóu tantost, la Santo-Estello que la premiero fes se debanè en 1876 – dounc cènt cinquanto en rèire –, fuguè inagurado óuficialamen, durbènt quatre jour de fèsto emé de sesiho de travai, d’espousicioun, de councert, de passo-carriero, de counferènci e d’espetacle dins lis areno sant-gilenco. Li ciéutadan faguèron d’acuiènço calourènto i felibre e se vesié passeja pèr carriero de poulìdis Arlatenco, de pervenco, de cigalo d’argènt e de cigalo d’or. Tóuti pousquèron vesita tambèn la glèiso abadialo mounte se trobo lou toumbèu de sant Gile que lou rèi Louïs lou IXen ié venguè rèndre óumage mant un cop, emé lis entre-signe alarga pèr Michèu Durand-Rougié, presidènt de la soucieta d’Arqueoulougìo e de l’Acadèmi de Sant-Gile e Camargo. Li sesiho de travai tradiciounalo fuguèron coumplido coume se dèu lou dissate. Franc d’acò, li moumen mai impourtant fuguèron l’espetacle « La Camargo dóu Marqués », emé de demoustracioun taurino e li jo di gardian pourgi pèr la valènto Nacioun Gardiano e soun Capitàni e rèire-felen de Folcò de Barouncèlli, Berengié Aubanèu. Poulit espetacle presenta pèr Franço Simian, mena rede pèr li cavalié e cavaliero e saluda pèr li picamen de man dóu publi noumbrous. Lou dimenche, après la messo celebrado pèr lou curat de Sant-Gile e pèr lou paire e majourau Michèu Desplanches, un passo-carriero gigantas traversè la vilo gardeso. Lou serpatas uman arribè pièi is areno pèr parteja lou got de l’amista après li dicho di catau. À jour fali, se debanè dins lis areno la tradiciounalo Court d’Amour presentado pèr lou flame majourau dóu Felibrige Andriéu Gabriel e presidado, coume de coustumo, pèr la rèino dóu Felibrige, Camiho Hotteman. Cado mantenènço presentè un group e tóuti ounourèron la memòri di troubadou de sis àvi e de soun relarg. Lou dilun de matin li Felibre se recampèron au Pavihoun de la Culturo e dóu Patrimòni pèr l’acamp generau dóu Felibrige. Dintre li moumen maje i’avié l’eleicioun dóu Capoulié que quàsi tóuti i’acourdèron sa fisanço pèr li quatro annado venènto. Lou Baile dóu Felibrige qu’enjusqu’aro èro l’estimable felibre-majourau varés Pèire Imbert vouguè baia lou flambèu e lou Capoulié chausiguè lou majourau bas-aupin Reinié Martel pèr óucupa aquelo auto-founcioun. Bèn astru en éli en longo-mai ! La Taulejado soulenno de la Coupo se debanè encò de la manado sant-gilenco Conti, au mas de Cerié, mounte dóu cènt sieissanto persouno s’èron entaulado emplissènt la salo. Aqui fuguèron nouma li recipiendàri di letro de felicitacioun, li pèr li cigalo de mèstro d’obro e tres majourau nouvelàri, li mèstro d’obro : Crestian Andrieux atuau sendi d’Auvergno, lou mèstre en Gai-sabé Pàtri Chamel d’Aquitàni e Jòrgi Giraud de Sant-Troupés. Venguè lou moumen di brinde e l’óucasioun pèr tóuti aquéli que lou vouguèron de béure à la Coupo, lou sant grasau. Pèr ço qu’es dis espousicioun, n’i’avié tres, la premiero à la mediatèco Emile Cazelles pèr ounoura l’obro e la memòri dóu felibre-carretié sant-gilen Guihaume Laforêt, mentre que dos àutris espousicioun se partejavon la grand salo Jan Cazelles, l’uno presentado pèr la majouralo Anoliso Chevalier e counsacrado au manadié-foutougrafe Pèire Aubanèu e i manado sant-gilenco, l’autro à la presentacioun de coustume arlaten alestido pèr l’especialisto de la questioun, lou felibre Guihaume Chavalier. Pèr clava lou coungrès felibren, lou dimars fuguè counsacra à l’escourregudo que li felibre faguèron au castèu d’Espeiran, que counservo à la sousto dis auvàri lis archivo numerico de Franço qu’Andriéu Chamson, academician e majourau dóu Felibrige n’en fuguè lou direitour naciounau. Lou darrier eiretié dóu castèu fuguè Guihaume Sabatier que vouguè lega lou castèu à-n-Andriéu Chamson que ié counseiè de lou douna pulèu is archiéu de Franço, ço que fuguè fa. Uno counferènci di dos voues alargado pèr Michelino Cellier, biougrafo óuficialo de Chamson e pèr lou majourau qu’es voste servitour moustrè l’amour de Chamson pèr la lengo d’o e la pouësìo e de qunt biais Mistral venguè ‘no amiro pèr Chamson. Li felibre partajèron un darrié repas que clavè aquelo poulido Santo-Estello 2026 à Sant-Gile, mounte segnourejè l’amista, à flour de camin de la fe felibrenco e de l’autenticita. Soulide.<br /><br />Vaqui, aro es acaba, vous doune rendès-vous la semano venènto. D’eici aqui, tenès-vous fièr e gaiard. Vous brassège amistousamen. Brave mounde, adissias.<br /></span>

<span>Felip<br /></span>



]]></content:encoded>
      <pubDate>Thu, 04 Jun 2026 07:32:00 +0000</pubDate>
      <enclosure url="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/audios/6accad7e9a2565.57167335.mp3" type="audio/mpeg" length="15843995"/>
      <itunes:title>La Santo-Estello de Sant-Gile - LIS ERMAS</itunes:title>
      <itunes:image href="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/photos/rss/6a212b0c62a854.52828193.png"/>
    </item>
    <item>
      <title>L’INTELIGÈNCI ARTIFICIALO - LIS ERMAS</title>
      <link>https://www.radionimes.fr/podcasts/l-inteligenci-artificialo-lis-ermas-2201</link>
      <guid isPermaLink="false">fa09e05ce4a60fd17ccdd2ca29956ea3a8193b8f</guid>
      <description>Votre chronique en Occitan proposée par Felip REIG "Lis Ermas" sur Radio Nîmes tous les mercredis à 6h00, 13h30, 19h00.
_____________________________________________________________________________________

Cette semaine : "L'Inteligenci Artificialo"</description>
      <content:encoded><![CDATA[<span>Votre chronique en Occitan proposée par Felip REIG "Lis Ermas" sur Radio Nîmes tous les mercredis à 6h00, 13h30, 19h00.</span>
<span>_____________________________________________________________________________________</span>

<span>Cette semaine : "L'Inteligenci Artificialo"</span>]]></content:encoded>
      <pubDate>Fri, 22 May 2026 08:39:00 +0000</pubDate>
      <enclosure url="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/audios/6a10171aa9dcb3.36559344.mp3" type="audio/mpeg" length="21672400"/>
      <itunes:title>L’INTELIGÈNCI ARTIFICIALO - LIS ERMAS</itunes:title>
      <itunes:image href="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/photos/rss/6a101719aca2f7.39384924.png"/>
    </item>
    <item>
      <title>LOU TEATRE DE REINIÉ MOUCADEL - LIS ERMAS</title>
      <link>https://www.radionimes.fr/podcasts/lou-teatre-de-reinie-moucadel-lis-ermas-2184</link>
      <guid isPermaLink="false">9b4a8c170d3342f9ad86ec4a0b78000c8ff54cdf</guid>
      <description>Votre chronique en Occitan proposée par Felip REIG "Lis Ermas" sur Radio Nîmes tous les mercredis à 6h00, 13h30, 19h00.
_____________________________________________________________________________________

Cette semaine : "Lou teatre de Reinie Moucadel"</description>
      <content:encoded><![CDATA[<span>Votre chronique en Occitan proposée par Felip REIG "Lis Ermas" sur Radio Nîmes tous les mercredis à 6h00, 13h30, 19h00.</span>
<span>_____________________________________________________________________________________</span>

<span>Cette semaine : "Lou teatre de Reinie Moucadel"</span>]]></content:encoded>
      <pubDate>Thu, 07 May 2026 07:45:00 +0000</pubDate>
      <enclosure url="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/audios/69fc43bed13768.34813065.mp3" type="audio/mpeg" length="13575553"/>
      <itunes:title>LOU TEATRE DE REINIÉ MOUCADEL - LIS ERMAS</itunes:title>
      <itunes:image href="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/photos/rss/69fc43bdd46455.14769512.png"/>
    </item>
    <item>
      <title>La crous Camarguenco - LIS ERMAS</title>
      <link>https://www.radionimes.fr/podcasts/la-crous-camarguenco-lis-ermas-2177</link>
      <guid isPermaLink="false">0d9b897a21a72cc356db1aa065e3729a0787afc1</guid>
      <description>Votre chronique en Occitan proposée par Felip REIG "Lis Ermas" sur Radio Nîmes tous les mercredis à 6h00, 13h30, 19h00.
_____________________________________________________________________________________

Cette semaine : "La crous Camarguenco"</description>
      <content:encoded><![CDATA[<span>Votre chronique en Occitan proposée par Felip REIG "Lis Ermas" sur Radio Nîmes tous les mercredis à 6h00, 13h30, 19h00.</span>
<span>_____________________________________________________________________________________</span>

<span>Cette semaine : "La crous Camarguenco"</span>]]></content:encoded>
      <pubDate>Thu, 30 Apr 2026 14:57:00 +0000</pubDate>
      <enclosure url="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/audios/69f36ec05e9224.46057656.mp3" type="audio/mpeg" length="13964184"/>
      <itunes:title>La crous Camarguenco - LIS ERMAS</itunes:title>
      <itunes:image href="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/photos/rss/69f36ebf640037.51427313.png"/>
    </item>
    <item>
      <title>Li Baroncelli à Flourenço - LIS ERMAS</title>
      <link>https://www.radionimes.fr/podcasts/li-baroncelli-a-flourenco-lis-ermas-2169</link>
      <guid isPermaLink="false">95ec7af14d3db00c13ce26dac98c9c18d2e0d216</guid>
      <description>Votre chronique en Occitan proposée par Felip REIG "Lis Ermas" sur Radio Nîmes tous les mercredis à 6h00, 13h30, 19h00.
_____________________________________________________________________________________
Cette semaine : "Li Baroncelli à Flourenço".</description>
      <content:encoded><![CDATA[<span>Votre chronique en Occitan proposée par Felip REIG "Lis Ermas" sur Radio Nîmes tous les mercredis à 6h00, 13h30, 19h00.</span>
<span>_____________________________________________________________________________________</span>
<p><span>Cette semaine : "Li Baroncelli à Flourenço".</span></p>]]></content:encoded>
      <pubDate>Thu, 23 Apr 2026 07:05:00 +0000</pubDate>
      <enclosure url="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/audios/69e9c6685558e1.20238897.mp3" type="audio/mpeg" length="15911906"/>
      <itunes:title>Li Baroncelli à Flourenço - LIS ERMAS</itunes:title>
      <itunes:image href="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/photos/rss/69e9c6674e93e7.88364223.png"/>
    </item>
    <item>
      <title>Acamp Nacioun Gardiano - LIS ERMAS</title>
      <link>https://www.radionimes.fr/podcasts/acamp-nacioun-gardiano-lis-ermas-2159</link>
      <guid isPermaLink="false">72a531d23687e08777e6b343d3cd3b0be94ac4b8</guid>
      <description>Votre chronique en Occitan proposée par Felip REIG "Lis Ermas" sur Radio Nîmes tous les mercredis à 6h00, 13h30, 19h00.
_____________________________________________________________________________________
Cette semaine : "Acamp Nacioun Gardiano"</description>
      <content:encoded><![CDATA[<span>Votre chronique en Occitan proposée par Felip REIG "Lis Ermas" sur Radio Nîmes tous les mercredis à 6h00, 13h30, 19h00.</span>
<span>_____________________________________________________________________________________</span>
<p><span>Cette semaine : "Acamp Nacioun Gardiano"</span></p>]]></content:encoded>
      <pubDate>Wed, 15 Apr 2026 06:58:00 +0000</pubDate>
      <enclosure url="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/audios/69df37eae4ee11.32993285.mp3" type="audio/mpeg" length="12750045"/>
      <itunes:title>Acamp Nacioun Gardiano - LIS ERMAS</itunes:title>
      <itunes:image href="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/photos/rss/69df37e9d067c4.45519306.png"/>
    </item>
    <item>
      <title>L'Armana Prouvençau - LIS ERMAS</title>
      <link>https://www.radionimes.fr/podcasts/l-armana-prouvencau-lis-ermas-2143</link>
      <guid isPermaLink="false">f93cf87ead5173d7b47cded368b8576951cb44d8</guid>
      <description>Votre chronique en Occitan proposée par Felip REIG "Lis Ermas" sur Radio Nîmes tous les mercredis à 6h00, 13h30, 19h00.
_____________________________________________________________________________________
Cette semaine : "L'Armana Prouvençau"</description>
      <content:encoded><![CDATA[<span>Votre chronique en Occitan proposée par Felip REIG "Lis Ermas" sur Radio Nîmes tous les mercredis à 6h00, 13h30, 19h00.</span>
<span>_____________________________________________________________________________________</span>
<p><span>Cette semaine : "L'Armana Prouvençau"</span></p>]]></content:encoded>
      <pubDate>Wed, 08 Apr 2026 07:08:00 +0000</pubDate>
      <enclosure url="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/audios/69d5ff84a0b174.98076974.mp3" type="audio/mpeg" length="16207601"/>
      <itunes:title>L'Armana Prouvençau - LIS ERMAS</itunes:title>
      <itunes:image href="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/photos/rss/69d5ff83993e05.63267592.png"/>
    </item>
    <item>
      <title>L’UNIFICACIOUN DE LA LENGO - LIS ERMAS</title>
      <link>https://www.radionimes.fr/podcasts/l-unificacioun-de-la-lengo-lis-ermas-2133</link>
      <guid isPermaLink="false">205ef2f0dfff0d80ab0f808d74afada68a7616b1</guid>
      <description>Votre chronique en Occitan proposée par Felip REIG "Lis Ermas" sur Radio Nîmes tous les mercredis à 6h00, 13h30, 19h00.
_____________________________________________________________________________________
Cette semaine : "L'Unificacioun de la lengo"</description>
      <content:encoded><![CDATA[<span>Votre chronique en Occitan proposée par Felip REIG "Lis Ermas" sur Radio Nîmes tous les mercredis à 6h00, 13h30, 19h00.</span>
<span>_____________________________________________________________________________________</span>
<p><span>Cette semaine : "L'Unificacioun de la lengo"</span></p>]]></content:encoded>
      <pubDate>Wed, 01 Apr 2026 07:05:00 +0000</pubDate>
      <enclosure url="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/audios/69ccc4fb5775e7.58267083.mp3" type="audio/mpeg" length="14345574"/>
      <itunes:title>L’UNIFICACIOUN DE LA LENGO - LIS ERMAS</itunes:title>
      <itunes:image href="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/photos/rss/69ccc4fa585871.85445009.png"/>
    </item>
    <item>
      <title>L'ucrounio - LIS ERMAS</title>
      <link>https://www.radionimes.fr/podcasts/l-ucrounio-lis-ermas-2120</link>
      <guid isPermaLink="false">20c7ed92ddf98f07b23dcbd2739cca1772eb8f56</guid>
      <description>

Votre chronique en Occitan proposée par Felip REIG "Lis Ermas" sur Radio Nîmes tous les mercredis à 6h00, 13h30, 19h00.
_____________________________________________________________________________________
Cette semaine : "L'ucrounio"


</description>
      <content:encoded><![CDATA[

<span>Votre chronique en Occitan proposée par Felip REIG "Lis Ermas" sur Radio Nîmes tous les mercredis à 6h00, 13h30, 19h00.</span>
<span>_____________________________________________________________________________________</span>
<p><span>Cette semaine : "L'ucrounio"</span></p>


]]></content:encoded>
      <pubDate>Wed, 25 Mar 2026 08:00:00 +0000</pubDate>
      <enclosure url="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/audios/69c396a35b2994.89149938.mp3" type="audio/mpeg" length="14235877"/>
      <itunes:title>L'ucrounio - LIS ERMAS</itunes:title>
      <itunes:image href="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/photos/rss/69c396a25d5ed2.50009837.png"/>
    </item>
    <item>
      <title>Escolo de Trencaveu - LIS ERMAS</title>
      <link>https://www.radionimes.fr/podcasts/escolo-de-trencaveu-lis-ermas-2109</link>
      <guid isPermaLink="false">828e8f7a4c80efb36662516303b5e411b1cc3231</guid>
      <description>Votre chronique en Occitan proposée par Felip REIG "Lis Ermas" sur Radio Nîmes tous les mercredis à 6h00, 13h30, 19h00.
_____________________________________________________________________________________
Cette semaine : "Escolo de Trencaveu"</description>
      <content:encoded><![CDATA[<span>Votre chronique en Occitan proposée par Felip REIG "Lis Ermas" sur Radio Nîmes tous les mercredis à 6h00, 13h30, 19h00.</span>
<span>_____________________________________________________________________________________</span>
<p><span>Cette semaine : "Escolo de Trencaveu"</span></p>]]></content:encoded>
      <pubDate>Wed, 18 Mar 2026 10:29:00 +0000</pubDate>
      <enclosure url="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/audios/69ba7f27a2adc8.70631546.mp3" type="audio/mpeg" length="15199268"/>
      <itunes:title>Escolo de Trencaveu - LIS ERMAS</itunes:title>
      <itunes:image href="https://www.radionimes.fr/upload/podcasts/photos/rss/69ba7f2695f1a8.79567673.png"/>
    </item>
  </channel>
</rss>
